൨. സുഞ്ഞതകഥാവണ്ണനാ

൮൩൨. യേന അവസവത്തനട്ഠേന പരപരികപ്പിതോ നത്ഥി ഏതേസം അത്തനോ വിസയന്തി അനത്താതി വുച്ചന്തി സഭാവധമ്മാ, സ്വായം അനത്തതാതി ആഹ ‘‘അവസവത്തനാകാരോ അനത്തതാ’’തി. സാ പനായം യസ്മാ അത്ഥതോ അസാരകതാവ ഹോതി, തസ്മാ തദേകദേസേന തം ദസ്സേതും ‘‘അത്ഥതോ ജരാമരണമേവാ’’തി ആഹ. ഏവം സതി ലക്ഖണസങ്കരോ സിയാ, തേസം പനിദം അധിപ്പായകിത്തനന്തി ദട്ഠബ്ബം. അരൂപധമ്മാനം അവസവത്തനാകാരതായ ഏവ ഹി അനത്തലക്ഖണസ്സ സങ്ഖാരക്ഖന്ധപരിയാപന്നതാ.

സുഞ്ഞതകഥാവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.