൫. സത്തക്ഖത്തുപരമകഥാവണ്ണനാ

൬൪൧-൬൪൫. അസ്സാതി ഇമസ്സ സത്തക്ഖത്തുപരമസ്സ. തേനാഹ ‘‘സത്തക്ഖത്തുപരമഭാവേ ച നിയാമം ഇച്ഛസീ’’തി. യേന ആനന്തരിയകമ്മേന. അന്തരാതി സത്ത ഭവേ അനിബ്ബത്തേത്വാ തേസം അന്തരേയേവ. കേചീതി അഭയഗിരിവാസിനോ. അപരേതി പദകാരാ. തസ്സാതി യോ സത്തക്ഖത്തുപരമോതി വാ, കോലംകോലോതി വാ, ഏകബീജീതി വാ ഭഗവതാ ഞാണേന പരിച്ഛിന്ദിത്വാ ബ്യാകതോ, തസ്സ യഥാവുത്തപരിച്ഛേദാ അന്തരാ ഉപരിമഗ്ഗാധിഗമോ നത്ഥി അവിതഥദേസനത്താ. യഥാപരിച്ഛേദമേവ തസ്സ അഭിസമയോ, സ്വായം വിഭാഗോ തേസംയേവ പുഗ്ഗലാനം ഇന്ദ്രിയപരോപരിയത്തേന വേദിതബ്ബോ ഭവനിയാമേന താദിസസ്സ കസ്സചി അഭാവതോ. യസ്മാ കസ്സചി മുദുകാനിപി ഇന്ദ്രിയാനി പച്ചയവിസേസേന തിക്ഖഭാവം ആപജ്ജേയ്യും, തസ്മാ താദിസം സന്ധായ ‘‘ഭബ്ബോതി വുച്ചതി, ന സോ അഭബ്ബോ നാമാ’’തി ച വുത്തം. യസ്മാ പന ഭഗവാ ന താദിസം ‘‘സത്തക്ഖത്തുപരമോ’’തിആദിനാ നിയമേത്വാ ബ്യാകരോതി, തസ്മാ ആഹ ‘‘ന പന അന്തരാ അഭിസമേതും ഭബ്ബതാ വുത്താ’’തി. അയഞ്ച നയോ ഏകന്തേന ഇച്ഛിതബ്ബോ. അഞ്ഞഥാ പുഗ്ഗലസ്സ സങ്കരോ സിയാതി ദസ്സേന്തോ ‘‘യദി ചാ’’തിആദിമാഹ.

സത്തക്ഖത്തുപരമകഥാവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

ദ്വാദസമവഗ്ഗവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.