൫. ചീവരഅച്ഛിന്ദനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൬൩൧. പഞ്ചമേ യമ്പി ത്യാഹന്തി ഏത്ഥ യന്തി കാരണവചനം, തസ്മാ ഏവമേത്ഥ സമ്ബന്ധോ വേദിതബ്ബോ – മയാ സദ്ധിം ജനപദചാരികം പക്കമിസ്സതീതി യം കാരണം നിസ്സായ അഹം തേ, ആവുസോ, ചീവരം അദാസിം, തം ന കരോസീതി കുപിതോ അനത്തമനോ അച്ഛിന്ദീതി. യന്തി വാ ചീവരം പരാമസതി, തത്ഥ ‘‘മയാ സദ്ധിം ജനപദചാരികം പക്കമിസ്സതീതി യമ്പി തേ അഹം ചീവരം അദാസിം, തം ചീവരം ഗണ്ഹിസ്സാമീതി കുപിതോ അനത്തമനോ അച്ഛിന്ദീ’’തി സമ്ബന്ധിതബ്ബം.

൬൩൩. ആണത്തോ ബഹൂനി ഗണ്ഹാതി, ഏകം പാചിത്തിയന്തി ‘‘ചീവരം ഗണ്ഹാ’’തി ആണത്തിയാ ഏകചീവരവിസയത്താ ഏകമേവ പാചിത്തിയം. വാചായ വാചായ ദുക്കടന്തി ഏത്ഥ അച്ഛിന്നേസു വത്ഥുഗണനായ പാചിത്തിയാനി. ഏകവാചായ സമ്ബഹുലാ ആപത്തിയോതി ഇദം അച്ഛിന്നേസു വത്ഥുഗണനായ ആപജ്ജിതബ്ബം പാചിത്തിയാപത്തിം സന്ധായ വുത്തം. ആണത്തിയാ ആപജ്ജിതബ്ബം പന ദുക്കടം ഏകമേവ.

൬൩൪. ഏവന്തി ഇമിനാ ‘‘വത്ഥുഗണനായ ദുക്കടാനീ’’തി ഇദം പരാമസതി. ഏസേവ നയോതി സിഥിലം ഗാള്ഹഞ്ച പക്ഖിത്താസു ആപത്തിയാ ബഹുത്തം ഏകത്തഞ്ച അതിദിസ്സതി.

൬൩൫. ആവുസോ, മയന്തിആദീസു ഗണ്ഹിതുകാമതായ ഏവം വുത്തേപി തേനേവ ദിന്നത്താ അനാപത്തി. അമ്ഹാകം സന്തികേ ഉപജ്ഝം ഗണ്ഹിസ്സതീതി ഇദം സാമണേരസ്സപി ദാനം ദീപേതി. തസ്മാ കിഞ്ചാപി പാളിയം ‘‘ഭിക്ഖുസ്സ സാമം ചീവരം ദത്വാ’’തി വുത്തം, തഥാപി അനുപസമ്പന്നകാലേ ദത്വാപി ഉപസമ്പന്നകാലേ അച്ഛിന്ദന്തസ്സ പാചിത്തിയമേവാതി വേദിതബ്ബം. അച്ഛിന്ദനസമയേ ഉപസമ്പന്നഭാവോയേവ ഹേത്ഥ പമാണം. ദേതീതി തുട്ഠോ വാ കുപിതോ വാ ദേതി. രുന്ധഥാതി നിവാരേഥ. ഏവം പന ദാതും ന വട്ടതീതി ഏത്ഥ ഏവം ദിന്നം ന താവ തസ്സ സന്തകന്തി അനധിട്ഠഹിത്വാവ പരിഭുഞ്ജിതബ്ബന്തി വേദിതബ്ബം. ആഹരാപേതും പന വട്ടതീതി ഏവം ദിന്നം ഭതിസദിസത്താ ആഹരാപേതും വട്ടതി. ചജിത്വാ ദിന്നന്തി വുത്തനയേന അദത്വാ അനപേക്ഖേന ഹുത്വാ തസ്സേവ ദിന്നം. ഭണ്ഡഗ്ഘേന കാരേതബ്ബോതി സകസഞ്ഞായ വിനാ ഗണ്ഹന്തോ ഭണ്ഡം അഗ്ഘാപേത്വാ ആപത്തിയാ കാരേതബ്ബോ. വികപ്പനുപഗപച്ഛിമചീവരതാ, സാമം ദിന്നതാ, സകസഞ്ഞിതാ, ഉപസമ്പന്നതാ, കോധവസേന അച്ഛിന്ദനം അച്ഛിന്ദാപനം വാതി ഇമാനേത്ഥ പഞ്ച അങ്ഗാനി.

ചീവരഅച്ഛിന്ദനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.