൧൦. ദസമനിസ്സഗ്ഗിയപാചിത്തിയസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൭൭൯. ദസമേ പന ‘‘യാ പന ഭിക്ഖുനീ അഞ്ഞദത്ഥികേന പരിക്ഖാരേന അഞ്ഞുദ്ദിസികേന പുഗ്ഗലികേന അഞ്ഞം ചേതാപേയ്യ, നിസ്സഗ്ഗിയം പാചിത്തിയ’’ന്തി ഏവംവിധേന ഭവിതബ്ബം, ‘‘പുഗ്ഗലികേന സംയാചികേനാ’’തി ഇമിനാ ഏകാദസമേന ഭവിതബ്ബം സിയാ യഥാക്കമേന സമ്ഭവതോ. കാമമേവ ചേതം അട്ഠുപ്പത്തിയാ അഭാവതോ ന വുത്തം, അത്ഥതോ പന ഗഹേതബ്ബമേവ. ഏത്ഥ പന സങ്ഘഗണപുഗ്ഗലാനം പവാരിതട്ഠാനേ, പുഗ്ഗലസ്സേവ ഞാതകട്ഠാനേ ച അനാപത്തിഛായാ ദിസ്സതി, ഇദം സബ്ബം അമ്ഹാകം തക്കാനുസാരവസേനേവ വുത്തന്തി കത്വാ ന സാരതോ ദട്ഠബ്ബം. വിചാരേത്വാ യഥാ നിച്ചലകാരണം ദിസ്വാ യം വാ വിനയക്കമകോവിദാ അനുജാനന്തി, തം തദേവ ഗഹേതബ്ബം. പോരാണഗണ്ഠിപദേ പന ‘‘ആപദാസുപി അഞ്ഞം ഗരുഭണ്ഡമേവ ചേതാപേതബ്ബം, ഇതരം ന വട്ടതി, ഭിക്ഖുസ്സ പന വട്ടതീ’’തി വുത്തം.

ദസമനിസ്സഗ്ഗിയപാചിത്തിയസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.