൭. സത്തമനിസ്സഗ്ഗിയപാചിത്തിയസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൭൬൪. സത്തമേ ‘‘സയം യാചിതകേനാ’’തി കിഞ്ചാപി അവിസേസേന വുത്തം. തഥാപി അഞ്ഞദത്ഥികേന അത്തുദ്ദേസികേന സഞ്ഞാചികേനാതി അത്ഥോ വേദിതബ്ബോ. അയമത്ഥോ ‘‘ഭിക്ഖുനിയോ തേന ച പരിക്ഖാരേന സയമ്പി യാചിത്വാ ഭേസജ്ജം ചേതാപേത്വാ പരിഭുഞ്ജിംസൂ’’തി ഇമിസ്സാ പാളിയാ അത്ഥേന സംസന്ദിത്വാ വേദിതബ്ബോ. തസ്സായമത്ഥോ – തേന പരിക്ഖാരേന ഭേസജ്ജം ചേതാപേത്വാ ച-സദ്ദേന സഞ്ഞാചികേന ച ഭേസജ്ജം ചേതാപേത്വാതി ഇമമത്ഥം ദീപേന്തോ ‘‘സയമ്പി യാചിത്വാ ഭേസജ്ജം ചേതാപേത്വാ’’തി ആഹ. അഞ്ഞഥാ ‘‘തേന പരിക്ഖാരേന ഭേസജ്ജം ചേതാപേത്വാ സയമ്പി യാചിത്വാ പരിഭുഞ്ജിംസൂ’’തി ഇമിനാ അനുക്കമേന പാളി വത്തബ്ബാ സിയാ.

പദഭാജനേ പന ‘‘സംയാചികേനാതി സയം യാചിത്വാ’’തി തസ്സേവ പദസ്സ അധിപ്പായമത്തം വുത്തം. സാ ഹി പദഭാജനധമ്മതാ. ‘‘സങ്ഘികം ലാഭം പരിണത’’ന്തിആദിപദാനം ഭാജനേ പന സാ പാകടാ. അഞ്ഞഥാ സംയാചികപദേന കോ അഞ്ഞോ അതിരേകത്ഥോ സങ്ഗഹിതോ സിയാ, സോ ന ദിസ്സതീതി തദേവ പദം നിപ്പയോജനം, ഇദഞ്ച സിക്ഖാപദം പുരിമേന നിന്നാനാകരണം സിയാ. അത്തനോ ഹി സന്തകം യഥാകാമം കരണീയന്തി. ഏത്ഥ ച സങ്ഘസ്സ യാചനായ വസേന ഏകതോ ഹുത്വാ യാചനായ ലദ്ധം സംയാചികന്തി വേദിതബ്ബം. അഞ്ഞഥാ ഇതോ പരേന സംയാചിക-സദ്ദേന ഇദം നിബ്ബിസേസം ആപജ്ജതീതി ‘‘പുഗ്ഗലികേന സംയാചികേനാ’’തി ഇദഞ്ച സിക്ഖാപദം വിസും ന വത്തബ്ബം സിയാ ഇധേവ തേന ആപജ്ജിതബ്ബാപത്തിയാ സങ്ഗഹിതത്താ, ന ച സങ്ഗഹിതാ ആപത്തിദ്വയഭാവതോ. മിസ്സേത്വാ ചേതാപിതത്താ ഹി ഏകമേവ ആപത്തീതി ചേ? ന, സംയാചികപദസ്സ നിപ്പയോജനഭാവപ്പസങ്ഗതോ, ഏവം സങ്ഘികമഹാജനികപുഗ്ഗലികാനി മിസ്സിത്വാ ചേതാപനേ ഏകാപത്തിഭാവപ്പസങ്ഗതോ ച.

സത്തമനിസ്സഗ്ഗിയപാചിത്തിയസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.