൨. ദുതിയപാരാജികസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

‘‘കിസ്സ പന ത്വം അയ്യേ ജാനം പാരാജികം ധമ്മം അജ്ഝാപന്ന’’ന്തി വചനതോ, ‘‘അട്ഠന്നം പാരാജികാനം അഞ്ഞതരം പാരാജികം അജ്ഝാപന്ന’’ന്തി (പാചി. ൬൬൬) വചനതോ, അന്തേ ‘‘ഉദ്ദിട്ഠാ ഖോ അയ്യായോ അട്ഠ പാരാജികാ ധമ്മാ’’തിആദിവചനതോ (പാചി. ൬൭൭), പരിവാരേ ‘‘സാധാരണപഞ്ഞത്തി ഉഭതോപഞ്ഞത്തീ’’തി (പരി. ൨൦൧) വചനതോ ച ഭിക്ഖുനിവിഭങ്ഗം പത്വാ ഭഗവാ സാധാരണാനി സിക്ഖാപദാനി ഭിക്ഖൂനം ഉപ്പന്നവത്ഥുസ്മിംയേവ ‘‘യാ പന ഭിക്ഖുനീ ഛന്ദസോ മേഥുനം ധമ്മം പടിസേവേയ്യ അന്തമസോ തിരച്ഛാനഗതേനപി പാരാജികാ ഹോതി അസംവാസാ’’തിആദിനാ നയേന സവിസേസമ്പി അവിസേസമ്പി മാതികം നിക്ഖിപിത്വാ അനുക്കമേന പദഭാജനം, ആപത്തിഭേദം, തികച്ഛേദം, അനാപത്തിവാരഞ്ച അനവസേസം വത്വാ വിത്ഥാരേസി. സങ്ഗീതികാരകേഹി പന അസാധാരണപഞ്ഞത്തിയോയേവ ഇധ വിത്ഥാരിതാതി വേദിതബ്ബാ.

൬൬൬. തത്ഥ ‘‘അട്ഠന്നം പാരാജികാന’’ന്തി ഇദം കേവലം സങ്ഗീതികാരകാനംയേവ നയതോ നിക്ഖിത്തവചനം ഇതോ പുബ്ബേ ഛട്ഠസത്തമട്ഠമാനം പാരാജികാനം അപഞ്ഞത്തത്താ. ഭഗവതാ പന ഇദം പഞ്ഞാപിതമാദിസിക്ഖാപദമ്പി ഉപാദായ ‘‘ഛന്നം പാരാജികാന’’ന്തി വുത്തം സിയാ. ഇതോ ഉദ്ധം പഞ്ഞത്താനിപി ഉപാദായ ‘‘അട്ഠന്നം പാരാജികാന’’ന്തി വചനം അപരഭാഗേ ഉപ്പന്നന്തി ഏകച്ചേ ആചരിയാ. അട്ഠകഥായം പന ‘‘ഇദഞ്ച പാരാജികം പച്ഛാ പഞ്ഞത്തം, തസ്മാ ‘അട്ഠന്ന’ന്തി വിഭങ്ഗേ വുത്ത’’ന്തിആദി വുത്തം, തസ്മാ അട്ഠകഥാചരിയാനം മതേന സിദ്ധമേതം യഥാപഞ്ഞത്താനുക്കമവസേനേവ സങ്ഗീതാനീതി. ‘‘അഞ്ഞാസി’’ന്തി പാഠോ. അഞ്ഞാസീതി ന ഗഹേതബ്ബോ. ‘‘ദുട്ഠുല്ലസിക്ഖാപദേ വുത്തനയേനേവാ’’തി വചനതോ വജ്ജപടിച്ഛാദികം യാ പടിച്ഛാദേതി, സാപി വജ്ജപടിച്ഛാദികആയേവാതി സിദ്ധം. കിഞ്ചാപി വജ്ജപടിച്ഛാദനം പേമവസേന ഹോതി, തഥാപി സിക്ഖാപദവീതിക്കമചിത്തം ദോമനസ്സികമേവ ഹോതീതി കത്വാ ‘‘ദുക്ഖവേദന’’ന്തി വുത്തം.

ദുതിയപാരാജികസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.