൯. സേദകസുത്തവണ്ണനാ

൩൮൫. അയം തസ്സ ലദ്ധീതി അയം ഇദാനി വുച്ചമാനാ തസ്സ ആചരിയസ്സ ലദ്ധി. തതോ അനാമേന്തോതി യേന വംസോ നമതി, തേന കായം അനാമേന്തോ. തഥാ നമന്തോ ഹി പതിത്വാ ചുണ്ണവിചുണ്ണം ഹോതി. തന്തി കായം, തം വംസം വാ. ആകഡ്ഢേന്തോ വിയാതി നമിതട്ഠാനതോ പരഭാഗേന ആകഡ്ഢേന്തോ വിയ. ഏകതോഭാഗിയം കത്വാതി യഥാവുത്തം സതിം സൂപട്ഠിതം കത്വാ ഓനതം വിയ കത്വാ. തഥാ കരണം പന തഥാ വാതൂപത്ഥമ്ഭഗാഹാപനേനാതി ആഹ – ‘‘വാതൂപത്ഥമ്ഭം ഗാഹാപേത്വാ’’തി. തഞ്ച സതിയാ തദത്ഥം ഉപട്ഠാനേനാതി വുത്തം ‘‘സതിം സൂപട്ഠിതം കത്വാ’’തി. നിച്ചലോവ നിസീദന്തോ അന്തേവാസീ ആചരിയം രക്ഖതി, ഏത്തകം ആചരിയസ്സ ലദ്ധിവസേന വുത്തം. ‘‘ആചരിയോ വംസം സുഗ്ഗഹിതം ഗണ്ഹന്തോ’’തിആദി സബ്ബം ഹേട്ഠാ വുത്തനയമേവ.

‘‘അത്താനമേവ രക്ഖതീ’’തി ഇദം അത്തനോ രക്ഖണം പധാനം കത്വാ വുത്തം, ന അന്തേവാസികന്തി അവധാരണഫലം. അത്തരക്ഖായ പനേത്ഥ സിജ്ഝമാനായ അന്തേവാസികരക്ഖാപി സിദ്ധാ ഏവ ഹോതീതി. ദുതിയപക്ഖേപി ഏസേവ നയോ. സോ തത്ഥ ഞായോതി യാ അത്തനോ ഏവ രക്ഖാ, സാ അത്ഥതോ പരരക്ഖാപി ഹോതീതി അയമേത്ഥ ഞായോ യുത്തപ്പയോഗോ. അനുവഡ്ഢിയാതി യഥാവഡ്ഢിതസ്സ അനുഅനുവഡ്ഢിയാ. ഏതേന പടിലദ്ധസമ്പയുത്തപമോദനാകാരോ ദസ്സിതോതി ആഹ – ‘‘സപുബ്ബഭാഗായ മുദിതായാതി അത്ഥോ’’തി. ആസേവനായാതിആദീനി പദാനി അനുദയതാപരിയോസാനാനി (യസ്മാ സതിപട്ഠാനം സേവന്തസ്സ സിദ്ധം അത്തനോ ച പരസ്സ ച രക്ഖണം പകാസേന്തി, തസ്മാ) – ‘‘അത്താനം, ഭിക്ഖവേ, രക്ഖിസ്സാമീതി സതിപട്ഠാനം സേവിതബ്ബ’’ന്തിആദി വുത്തം.