൮. പദീപോപമസുത്തവണ്ണനാ

൯൮൪. ‘‘നേവ കായോപി കിലമതി ന ചക്ഖൂനീ’’തി അട്ഠകഥായം പദുദ്ധാരോ കതോ. ‘‘കായോപി കിലമതി, ചക്ഖൂനിപി വിഹഞ്ഞന്തീ’’തി വത്വാ യത്ഥ യഥാ ഹോതി, താനി ദസ്സേതും ‘‘ധാതുകമ്മട്ഠാനസ്മിം ഹീ’’തിആദി വുത്തം. ചക്ഖൂനി ഫന്ദന്തി കിലമന്തീതിആദി അതിവേലം ഉപനിജ്ഝായനേ ഹോതീതി കത്വാ വുത്തം. ഇമസ്മിം പന കമ്മട്ഠാനേതി ആനാപാനകമ്മട്ഠാനേ. ഏവമാഹാതി ‘‘ഭിക്ഖു ചേപി ആകങ്ഖേയ്യ, നേവ കായോ കിലമേയ്യാ’’തി ഏവമാഹ.

ലബ്ഭതീതി അട്ഠകഥാധിപ്പായേ ഠത്വാ വുത്തം, പരതോ ആഗതേന ഥേരവാദേന സോ അനിച്ഛിതോ. ന ഹി താരകരൂപമുത്താവളികാദിസദിസം നിമിത്തൂപട്ഠാനാകാരമത്തം ഖണമത്തട്ഠായിനം കസിണനിമിത്തേസു വിയ ഉഗ്ഘാടനം കാതും സക്കോതി. തേനാഹ ‘‘ന ലബ്ഭതേവാ’’തി. ആനിസംസദസ്സനത്ഥം ഗഹിതോ, ആനാപാനസ്സതിസമാധിസ്മിം സിദ്ധേ അയം ഗുണോ സുഖേനേവ ഇജ്ഝതീതി. യസ്മാ ഭിക്ഖൂതി ഇമസ്മിം വാരേ നാഗതന്തി യഥാ പുരിമവാരേ ‘‘ഭിക്ഖു ചേപി ആകങ്ഖേയ്യാ’’തി ആഗതം, ഏവം ഇധ ‘‘ഭാവിതേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ആനാപാനസ്സതിസമാധിമ്ഹീ’’തി ആഗതവാരേ ഭിക്ഖുഗ്ഗഹണമകതം, തസ്മാ ‘‘സോ’’തി ന വുത്തം.