൮. നിഗണ്ഠനാടപുത്തസുത്തവണ്ണനാ

൩൫൦. ആഗതാഗമോതി വാചുഗ്ഗതപരിയത്തിധമ്മോ. വിഞ്ഞാതസാസനോതി പടിവിദ്ധസത്ഥുസാസനോ. തേനാഹ ‘‘അനാഗാമീ’’തിആദി. നഗ്ഗഭോഗ്ഗന്തി അവസനഭാവേന നഗ്ഗം, കുടിലജ്ഝാസയതായ ഭോഗ്ഗം, തതോ ഏവ നിസ്സിരികം. നഗ്ഗതായ ഹി സോ രൂപേന നിസ്സിരികോ, ഭോഗ്ഗതായ ചിത്തേന. ഭഗവതോ സദ്ധായാതി ഭഗവതി സദ്ധായ. തസ്മിം സദ്ദഹനാ ഓകപ്പനാ തസ്സ സദ്ധാതിപി വത്തബ്ബതം ലഭതി. ഗച്ഛാമീതി ആഗച്ഛാമി, ബുജ്ഝാമീതി അത്ഥോ. ഏതം നിഗണ്ഠേന പുച്ഛിതമത്ഥമാഹ.

കായം ഉന്നാമേത്വാതി കായം അബ്ഭുന്നാമേത്വാ. കുച്ഛിം നീഹരിത്വാതി പിട്ഠിയാ നിന്നമനേന കുച്ഛിം പുരതോ നീഹരിത്വാ. ഗീവം പസാരണവസേന പഗ്ഗയ്ഹ പഗ്ഗഹേത്വാ സബ്ബം ദിസം പേക്ഖമാനോ. സബ്ബമിദം നിഗണ്ഠസ്സ പഹട്ഠാകാരദസ്സനത്ഥം ‘‘ഇദാനി സമണസ്സ ഗോതമസ്സ ഉപരി വാദം ആരോപേതും ലബ്ഭതീ’’തി. തേനാഹ ‘‘വാതം വാ സോ’’തിആദി. സകാരണാതി യുത്തിസഹിതാ. പഞ്ഹമഗ്ഗോതി പഞ്ഹസങ്ഖാതോ വീമംസാ, ഏവം ഭവിതബ്ബന്തി ചിത്തേനേവ പരിവീമംസാ പഞ്ഹാ. ഏകോ ഉദ്ദേസോതി ഏകം ഉദ്ദിസനം അത്ഥസ്സ സംഖിത്തവചനം. വേയ്യാകരണന്തി നിദ്ദിസനം അത്ഥസ്സ വിചാരേത്വാ കഥനം. ഏവന്തി ഇമിനാ നയേന. സബ്ബത്ഥാതി സബ്ബേസു പഞ്ഹുദ്ദേസവേയ്യാകരണേസു അത്ഥോ വിത്ഥാരതോ വേദിതബ്ബോ.

നിഗണ്ഠനാടപുത്തസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.