൧൦. ആനന്ദസുത്തവണ്ണനാ

൪൧൯. തേസം ലദ്ധിയാതി തേസം സസ്സതവാദാനം ലദ്ധിയാ സദ്ധിം ഏതം ‘‘അത്ഥത്താ’’തി വചനം ഏകം അഭവിസ്സ. തതോ ഏവ അനുലോമം തം നാഭവിസ്സ ഞാണസ്സാതി അസാരം ഏതന്തി അധിപ്പായോ. അപി നു മേതസ്സാതി മേ ഏതസ്സ അനത്താതി വിപസ്സനാഞാണസ്സ അനുലോമം അപി നു അഭവിസ്സ, വിലോമകമേവ തസ്സ സിയാതി അത്ഥോ.

ആനന്ദസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.