൯. പഠമസമുഗ്ഘാതസപ്പായസുത്തവണ്ണനാ

൩൧. ഉപകാരഭൂതാ തദാവഹത്താ. തതോതി മഞ്ഞിതാകാരതോ. തന്തി മഞ്ഞനാവത്ഥും. അഞ്ഞേനാകാരേനാതി യഥാ മഞ്ഞതി അനിച്ചാദിആകാരതോ, അഞ്ഞേന അനിച്ചാദിനാ ആകാരേന ഹോതി. അഞ്ഞഥാഭാവം വിപരിണാമന്തി ഉപ്പാദവയതായ അഞ്ഞഥാഭാവം ജരായ മരണേന ച ദ്വേധാ വിപരിണാമേതബ്ബം. തം ഉപഗമനേന അഞ്ഞഥാഭാവീ, ഏവംഭൂതോ ഹുത്വാപി ജീരണഭിജ്ജനസഭാവേസു. ഭവേസു സത്തോ ലോകോ ഉപരിപി ഭവംയേവ അഭിനന്ദതി. ഹേട്ഠാ ഗഹിതമേവ സങ്കഡ്ഢിത്വാതി ‘‘ചക്ഖും ന മഞ്ഞതീ’’തിആദിനാ ഹേട്ഠാ ഗഹിതമേവ ഖന്ധധാതുആയതനാതി ഖന്ധാദിപരിയായേന ഏകതോ ഗഹേത്വാ പുനപി മഞ്ഞനാവത്ഥും ദസ്സേതി. അവസാനേ ‘‘തതോ തം ഹോതീ’’തി വുത്തപദേന സദ്ധിം സബ്ബവാരേസു അട്ഠ അട്ഠ ഹോന്തീതി ‘‘അട്ഠചത്താലീസായ ഠാനേസൂ’’തി വുത്തം.

പഠമസമുഗ്ഘാതസപ്പായസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.