൬. ആദിത്തസുത്തവണ്ണനാ

൨൮. ഗയാനാമികായ നദിയാ അവിദൂരേ പവത്തോ ഗാമോ ഗയാ നാമ, തസ്സം ഗയായം വിഹരതീതി സമീപത്ഥേ ചേതം ഭുമ്മവചനം. ഗയാഗാമസ്സ ഹി ആസന്നേ ഗയാസീസനാമകേ പിട്ഠിപാസാണേ ഭഗവാ തദാ വിഹാസി. തേനാഹ ‘‘ഭഗവാ തത്ഥ വിഹരതീ’’തി.

തത്രാതി ‘‘ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസീ’’തി യേ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി, യഥാ ചായം ദേസനാ തേസം സപ്പായാ ജാതാ, തത്ര തസ്മിം അത്ഥദ്വയേ വിഭാവേതബ്ബേ അയം അനുപുബ്ബികഥാ സമുദാഗമതോ പട്ഠായ അനുപടിപാടികഥാ. ഇതോതി ഇമസ്മാ കപ്പതോ. കിരാതി അനുസ്സവനത്ഥേ നിപാതോ. പാരമിതാപരിഭാവനായ പരിപാകഗതേ. ഞാണേതി ബോധിഞാണേ. കനിട്ഠപുത്തോ വേമാതികഭാതാ ഭഗവതോ. വേളുഭിത്തികുടികാഹി പരിക്ഖിപിത്വാ ബഹിദ്ധാ, അന്തോ പന പടസാണീഹി.

സബ്ബേസം സത്താനം. പുഞ്ഞചേതനം അന്തോ അബ്ഭന്തരേ പവേസേതി. ഭഗവാപി തസ്സ പുത്തോതി കത്വാ ‘‘അഞ്ഞേ തയോ പുത്താ’’തി വുത്തം. അവിപ്പകിരിത്വാതി പരാജയേന അവിപ്പകിരിയ അപലായിത്വാ. പിദഹീതി ദാതും ന സക്കോമീതി തഥാ അകാസി. സച്ചവാദിതായ ഗണ്ഹിംസൂതി രാജകുലസ്സ സച്ചവാദിതായ അത്തനോ വരം ഗണ്ഹിംസു.

വിനിവത്തിതുന്തി പടിഞ്ഞായ നിവത്തിതും. അന്തരാതി തുമ്ഹേഹി പരിച്ഛിന്നകാലസ്സ അന്തരാ ഏവ മതാ. അട്ഠവീസതിഹത്ഥട്ഠാനം ഉസഭം നാമ. ഉസഭേ അട്ഠവീസതിഹത്ഥപ്പമാണേ ഠാനേ. ദാനഗ്ഗേ ബ്യാവടോതി പസുതോ.

സോതി ഭഗവാ. തഥാരൂപഞ്ഹി ബുദ്ധാനം ദേസനാപാടിഹാരിയം, യഥാ ദേസനായ ഗഹിതോ അത്ഥോ പച്ചക്ഖതോ വിഭൂതോ ഹുത്വാ ഉപട്ഠാതി. തേനാഹ ‘‘ഇമേസം…പേ… ദേസേസ്സാമീ’’തി. സന്നിട്ഠാനന്തി ചിരകാലപരിചിതാദിത്തഅഗ്ഗികാനം ആദിത്തപരിയായദേസനാവ സപ്പായാതി നിച്ഛയമകാസി. പദിത്തന്തി പദീപിതം ഏകാദസഹി അഗ്ഗീഹി ഏകജാലീഭൂതം. തേനാഹ ‘‘സമ്പജ്ജലിത’’ന്തി. ദുക്ഖലക്ഖണം കഥിതം ചക്ഖാദീനം ഏകാദസഹി അഗ്ഗീഹി ആദിത്തഭാവേന ദുക്ഖമതായ ദുക്ഖസ്സ കഥിതത്താ.

ആദിത്തസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.