൧. യോഗക്ഖേമിസുത്തവണ്ണനാ

൧൦൪. ചതൂഹി യോഗേഹീതി കാമയോഗാദീഹി ചതൂഹി യോഗേഹി. ഖേമിനോതി ഖേമവതോ കുസലിനോ. കാരണഭൂതന്തി കത്തബ്ബഉപായസ്സ കാരണഭൂതം. പരിയായതി പവത്തിം നിവത്തിഞ്ച ഞാപേതീതി പരിയായോ, ധമ്മോ ച സോ പരിയത്തിധമ്മത്താ പരിയായോ ചാതി ധമ്മപരിയായോ, തം ധമ്മപരിയായം. യസ്മാ പന സോ തസ്സാധിഗമസ്സ കാരണം ഹോതി, തസ്മാ വുത്തം ‘‘ധമ്മകാരണ’’ന്തി. യുത്തിന്തി സമഥവിപസ്സനാധമ്മാനീതി വാ ചതുസച്ചധമ്മാനീതി വാ. ‘‘തസ്മാ’’തി പദം ഉദ്ധരിത്വാ – ‘‘കസ്മാ’’തി കാരണം പുച്ഛന്തോ ‘‘കിം അക്ഖാതത്താ, ഉദാഹു പഹീനത്താ’’തി വിഭജിത്വാ പുച്ഛി. യസ്മാ പന ഛന്ദരാഗപ്പഹാനം യോഗക്ഖേമിഭാവസ്സ കാരണം, ന കഥനം, തസ്മാ ‘‘പഹീനത്താ’’തിആദി വുത്തം.

യോഗക്ഖേമിസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.