൮. ഛന്നസുത്തവണ്ണനാ

൯൦. മക്ഖീതി ഗുണമക്ഖനലക്ഖണേന മക്ഖേന സമന്നാഗതോ. പളാസീതി യുഗഗ്ഗാഹലക്ഖണേന പളാസേന സമന്നാഗതോ. ഏതം അവോചാതി ‘‘ഓവദന്തു മം…പേ… പസ്സേയ്യ’’ന്തി ഏതം അവോച.

ഥേരന്തി ഛന്നത്ഥേരം. അത്തനോ ദുഗ്ഗഹണേന കഞ്ചി ഉപാരമ്ഭമ്പി കരേയ്യ. തേന വുത്തം ‘‘ഏവം കിര നേസം അഹോസീ’’തിആദി. നിദ്ദോസമേവസ്സ കത്വാതി ആദിതോ അനുരൂപത്തമേവ കത്വാ സദ്ധമ്മം കഥേസ്സാമാതി.

പരിതസ്സനാ ഉപാദാനന്തി ഭയപരിതസ്സനാ ദിട്ഠുപാദാനം. അനത്തനി സതി അനത്തകതാനി കമ്മാനി കമത്താനം ഫുസിസ്സന്തീതി ഭയപരിതസ്സനാ ചേവ ദിട്ഠുപാദാനഞ്ച ഉപ്പജ്ജതി. പടിനിവത്തതീതി യഥാരദ്ധവിപസ്സനാതോ പടിനിവത്തതി, നാസക്ഖീതി അത്ഥോ. കസ്മാ പനേതസ്സ വിപസ്സനമനുയുഞ്ജന്തസ്സ ഏവം അഹോസീതി തത്ഥ കാരണം വദതി ‘‘അയം കിരാ’’തിആദിനാ. ഏവന്തി ‘‘കോ നു ഖോ മേ അത്താ’’തി ഏവം ന ഹോതി. താവതികാ വിസ്സത്ഥീതി ‘‘മയ്ഹം ധമ്മം ദേസേതൂ’’തി വുത്തവിസ്സാസോ അത്ഥീതി അത്ഥോ. ഇദം കച്ചാനസത്ഥം അദ്ദസാതി യോജനാ. ‘‘ദ്വയനിസ്സിതോ, കച്ചാന, ലോകോ’’തിആദി ദിട്ഠിവിനിവേഠനാ. ‘‘ഏതേ തേ, കച്ചാന, ഉഭോ അന്തേ അനുപഗമ്മാ’’തിആദി ബുദ്ധബലദീപനാ.

ഛന്നസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.