൫. ഏകന്തദുക്ഖസുത്തവണ്ണനാ

൧൧൮. ഏകന്തേനേവ ദുക്ഖാതി അവീചിമഹാനിരയോ വിയ ഏകന്തതോ ദുക്ഖാ ഏവ സുഖേന അവോമിസ്സാ. ദുക്ഖേന അനുപതിതാതി ദുക്ഖേനേവ സബ്ബസോ ഉപഗതാ. ദുക്ഖേന ഓക്കന്താതി ബഹിദ്ധാ വിയ അന്തോപി ദുക്ഖേന അവക്കന്താ അനുപവിട്ഠാ. സുഖവേദനാപച്ചയതായ ഇമാസം ധാതൂനം സുഖതാ വിയ ദുക്ഖവേദനാപച്ചയതാപി വേദിതബ്ബാ, സങ്ഖാരദുക്ഖതാ പന സബ്ബത്ഥ ചരിതാ ഏവ. സബ്ബത്ഥാതി സബ്ബാസു ധാതൂസു, സബ്ബട്ഠാനേസു വാ. പഠമം സുഖം ദസ്സേത്വാപി പച്ഛാ ദുക്ഖസ്സ കഥിതത്താ ‘‘ദുക്ഖലക്ഖണം കഥിത’’ന്തി വുത്തം.

ഏകന്തദുക്ഖസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.