൮. ലോകായതികസുത്തവണ്ണനാ

൪൮. ആയതിം ഹിതം തേന ലോകോ ന യതതി ന ഈഹതീതി ലോകായതം. ന ഹി തം ലദ്ധിം നിസ്സായ സത്താ പുഞ്ഞകിരിയായ ചിത്തമ്പി ഉപ്പാദേന്തി, കുതോ പയോഗോ, തം ഏതസ്സ അത്ഥി, തത്ഥ വാ നിയുത്തോതി ലോകായതികോ. പഠമസദ്ദോ ആദിഅത്ഥവാചകത്താ ജേട്ഠവേവചനോതി ആഹ ‘‘പഠമം ലോകായത’’ന്തി. സാധാരണവചനോപി ലോകസദ്ദോ വിസിട്ഠവിസയോ ഇധാധിപ്പേതോതി ആഹ ‘‘ബാലപുഥുജ്ജനലോകസ്സാ’’തി. ഇത്തരഭാവേന ലകുണ്ഡകഭാവേന തസ്സ വിപുലാദിഭാവേന ബാലാനം ഉപട്ഠാനമത്തന്തി ദസ്സേന്തോ ‘‘ആയതം മഹന്ത’’ന്തിആദിമാഹ. പരിത്തന്തി ഖുദ്ദകം. ഏകസഭാവന്തി ഏകം സഭാവം. അവിപരിണാമധമ്മതായാതി ആഹ ‘‘നിച്ചസഭാവമേവാതി പുച്ഛതീ’’തി. പുരിമസഭാവേന നാനാസഭാവന്തി പുരിമസഭാവതോ ഭിന്നസഭാവം. പച്ഛാ ന ഹോതീതി പച്ഛാ കിഞ്ചി ന ഹോതി സബ്ബസോ സമുച്ഛിജ്ജനതോ. തേനാഹ ‘‘ഉച്ഛേദം സന്ധായ പുച്ഛതീ’’തി. ഏകത്തന്തി സബ്ബകാലം അത്തസമ്ഭവം. തഥാ ചേവ ഗഹണേന ദ്വേപി വാദാ സസ്സതദിട്ഠിയോ ഹോന്തി. നത്ഥി ന ഹോതി. പുഥുത്തം നാനാസഭാവം, ഏകരൂപം ന ഹോതീതി വാ ഗഹണേന ദ്വേപി വാദാ ഉച്ഛേദദിട്ഠിയോതി.

ലോകായതികസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.