൬. സാരിപുത്തസുത്തവണ്ണനാ

൨൧൪. വാക്കരണചാതുരിയതോ വചനഗുണഹേതൂനം പൂരിയാ പൂരേ ഭവാതി പോരീ, തായ പോരിയാ. തേനാഹ ‘‘അക്ഖരാദിപരിപുണ്ണായാ’’തി. അവിബദ്ധായാതി പിത്താദീഹി ന വിബദ്ധായ അനുപദ്ദുതായ. തേനാഹ ‘‘അപലിബുദ്ധായാ’’തിആദി. നിദ്ദോസായാതി അത്ഥതോ ബ്യഞ്ജനതോ വിഗതദോസായ. അക്ഖലിതപദബ്യഞ്ജനായാതി അഗലിതപദബ്യഞ്ജനായ, അത്ഥസ്സ വിഞ്ഞാപനിയാതി ദിട്ഠധമ്മികാദിഅത്ഥസ്സ ബോധനേ പരിയത്തായ. ഭിക്ഖുനന്തി ഗാഥാസുഖത്ഥം രസ്സം കത്വാ വുത്തം.

‘‘സംഖിത്തേനപി ദേസേതി, വിത്ഥാരേനപി ഭാസതീ’’തി നയിദം പഠമം ഉദ്ദിസിത്വാ തസ്സ അത്ഥസ്സ കിത്തനവസേന പവത്തിതം വചനം സന്ധായ വുത്തം. സാ ഹി വിത്ഥാരദേസനാ ഏവ ഹോതി. യാ പന ദേസനാ കദാചി ധമ്മപടിഗ്ഗാഹകാനം അജ്ഝാസയവസേന സംഖിത്തേനേവ ദസ്സേത്വാ നിക്ഖിപതി, യാ ച കദാചി വിത്ഥാരേന, തദുഭയം സന്ധായ വുത്തം. തേനാഹ ‘‘ചത്താരിമാനീ’’തിആദി. സഭാവമധുരോ പച്ചയവസേന മധുരതരോ ഹോതീതി ദസ്സേതും ‘‘യഥാ’’തിആദി വുത്തം. വിവിധാകാരം കത്വാ ധമ്മം കഥേതും പടിഭാതീതി പടിഭാനം, ദേസനാപകാരഞാണം. തേനാഹ ‘‘സമുദ്ദതോ’’തിആദി. ഓദഹന്തീതി അവജാനനവസേന ഗമേന്തി.

സാരിപുത്തസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.