൯. തുരൂബ്രഹ്മസുത്തവണ്ണനാ

൧൮൦. ആബാധോ ഏതസ്സ അത്ഥീതി ആബാധികോ. അനന്തരസുത്തേതി അനാഗതാനന്തരേ സുത്തേ. വരാകോതി അനുഗ്ഗഹവചനമേവ, ന നിപ്പരിയായേന വുത്തവചനം. പിയസീലാതി ഇമിനാ ഏതസ്മിം അത്ഥേ നിരുത്തിനയേന ‘‘പേസലാ’’തി പദസിദ്ധീതി ദസ്സേതി. കബരക്ഖീനീതി ബ്യാധിബലേന പരിഭിന്നവണ്ണതായ കബരഭൂതാനി അക്ഖീനി. യത്തകന്തി യം ത്വം ഭഗവതോ വചനം അഞ്ഞഥാ കരോസി, തത്തകം തയാ അപരദ്ധം, തസ്സ പമാണം നത്ഥീതി അത്ഥോ. യസ്മാ അനാഗാമിനോ നാമ കാമച്ഛന്ദബ്യാപാദാ പഹീനാ ഹോന്തി, ത്വഞ്ച ദിട്ഠോ കാമച്ഛന്ദബ്യാപാദവസേന ഇധാഗതോ, തസ്മാ യാവ തേ ഇദം അപരദ്ധന്തി അയമേവേത്ഥ അത്ഥോ ദട്ഠബ്ബോ.

അദിട്ഠിപ്പത്തോതി അപ്പത്തദിട്ഠിനിമിത്തോ. ഗിലവിസോ വിയ വിസം ഗിലിത്വാ ഠിതോ വിയ. കുഠാരിസദിസാ മൂലപച്ഛിന്ദനട്ഠേന. ഉത്തമത്ഥേതി അരഹത്തേ. ഖീണാസവോതി വദതി സുനക്ഖത്തോ വിയ അചേലം കോരക്ഖത്തിയം. യോ അഗ്ഗസാവകോ വിയ പസംസിതബ്ബോ ഖീണാസവോ, തം ‘‘ദുസ്സീലോ അയ’’ന്തി യോ വാ വദതി. സമകോവ വിപാകോതി പസംസിയനിന്ദാ വിജ്ജമാനഗുണപരിധംസനവസേന പവത്താ യാവ മഹാസാവജ്ജതായ കടുകതരവിപാകാ, താവ നിന്ദിയപസംസാപി മഹാസാവജ്ജതായ സമവിപാകാ തത്ഥ അവിജ്ജമാനഗുണസമാരോപനേന അത്തനോ പരേസം മിച്ഛാപടിപത്തിഹേതുഭാവതോ പസംസിയേന തസ്സ സമഭാവകരണതോ ച. ലോകേപി ഹി അയം പുരേ സമണഗാരയ്ഹോ ഹോതി, പഗേവ ദുപ്പടിപന്നദുപ്പടിപന്നോതി സമം കരോന്തീതി.

സകേനാതി അത്തനോ സാപതേയ്യേന. അയം അപ്പമത്തകോ അപരാധോ ദിട്ഠധമ്മികത്താ സപ്പതികാരത്താ ച തസ്സ. അയം മഹന്തതരോ കലി കതൂപചിതസ്സ സമ്പരായികത്താ അപ്പതികാരത്താ ച.

‘‘നിരബ്ബുദോ’’തി ഗണനാവിസേസോ ഏകോതി ആഹ ‘‘നിരബ്ബുദഗണനായാ’’തി, സതസഹസ്സം നിരബ്ബുദാനന്തി അത്ഥോ. നിരബ്ബുദപരിഗണനം പന ഹേട്ഠാ വുത്തമേവ. യമരിയഗരഹീ നിരയം ഉപേതീതി ഏത്ഥ യഥാവുത്തം ആയുപ്പമാണം പാകതികേന അരിയൂപവാദിനാ വുത്തന്തി വേദിതബ്ബം. ‘‘അഗ്ഗസാവകാനം പന ഗുണമഹന്തതായ തതോപി അതിവിയ മഹന്തതരാ ഏവാ’’തി വദന്തി.

തുരൂബ്രഹ്മസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.