൬. പത്തസുത്തവണ്ണനാ

൧൫൨. പഞ്ചന്നം ഉപാദാനക്ഖന്ധാനം ലക്ഖണാദീനി ചേവ സമുദയഞ്ച അസ്സാദാദീനവനിസ്സരണാനി ച ഗഹേത്വാ സമ്മാ തേസം ലക്ഖണാദീനം ഗഹണം ഹോതീതി ആഹ ‘‘പഞ്ച ഉപാദാനക്ഖന്ധേ ആദിയിത്വാ’’തി. രുപ്പനവേദിയനസഞ്ജാനനഅഭിസങ്ഖരണവിജാനനാനി ഖന്ധാനം സഭാവലക്ഖണാനി. ആദി-സദ്ദേന രസപച്ചുപട്ഠാനപദട്ഠാനാനി ചേവ സമുദയാദീനി ച സങ്ഗണ്ഹാതി. ദസ്സേതീതി പച്ചക്ഖതോ ദസ്സേതി, ഹത്ഥാമലകം വിയ പാകടേ വിഭൂതേ കത്വാ വിഭാവേതി. ഗണ്ഹാപേതീതി തേ ധമ്മേ മനസാ അനുപേക്ഖിതേ ദിട്ഠിയാ സുപ്പടിവിദ്ധേ കരോന്തോ ഉഗ്ഗണ്ഹാപേതി. സമാദാനമ്ഹീതി തത്ഥ അത്ഥസ്സ സമ്മദേവ ആദിയനേ ഖന്ധാനഞ്ച സമ്മസനവസേന അഞ്ഞധമ്മവസേന സമാദിയനേ. പടിവിദ്ധഗുണേനാതി തായ ദേസനായ, തം നിസ്സായ പച്ചത്തപുരിസകാരേന ച തേസം പടിവിദ്ധഗുണേന. ജോതാപേതീതി തേസം ചിത്തസന്താനം അസ്സദ്ധിയാദികിലേസമലവിധമനേന പഭസ്സരം കരോതി. അട്ഠിം കത്വാതി തായ ദേസനായ പാപേതബ്ബം അത്ഥം പയോജനം ദള്ഹം കത്വാ. തേനാഹ ‘‘അയം നോ’’തിആദി. കമ്മകാരകചിത്തം നാമ ഓതരണചിത്തം. ‘‘യോനിസോമനസികാരപുബ്ബകം വിപസ്സനാചിത്ത’’ന്തി കേചി. ഓഹിതസോതാതി അനഞ്ഞവിഹിതതായ ധമ്മസ്സവനായ അപ്പിതസോതാ, തതോ ഏവ തദത്ഥം ഠപിതസോതാ.

ഏതേ രൂപാദയോ ഖന്ധേ യഞ്ച സങ്ഖതം സമിദ്ധപച്ചയേഹി കതം, തഞ്ച ‘‘ഏസോ അഹം ന ഹോമി, ഏതം മയ്ഹം ന ഹോതീ’’തി പസ്സന്തോതി യോജനാ. ഖേമോ അത്താതി ഖേമത്താ, തം ഖേമത്തം. തേനാഹ ‘‘ഖേമിഭൂതം അത്തഭാവ’’ന്തി. പരിയേസമാനാ മാരസേനാ.

പത്തസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.