൫. തലസത്തികസിക്ഖാപദം

൪൫൪. പഞ്ചമേ തലന്തി ഹത്ഥതലം. തഞ്ഹി തലതി യംകിഞ്ചി ഗഹിതവത്ഥു പതിട്ഠാതി ഏത്ഥാതി ‘‘തല’’ന്തി വുച്ചതി. സത്തീതി കുന്തോ. സോ ഹി സകതി വിജ്ഝിതും സമത്ഥേതീതി ‘‘സത്തീ’’തി വുച്ചതി. തലമേവ സത്തിസദിസത്താ തലസത്തികം, സദിസത്ഥേ കോ, തം തലസത്തികം ഉപചാരേന ഗഹേത്വാ ‘‘കായമ്പീ’’തി വുത്തം. കായതോ അഞ്ഞം വത്ഥുമ്പി തലസത്തികസങ്ഖാതേന കായേന ഗഹേത്വാ ഉഗ്ഗിരത്താ വുത്തം ‘‘കായപടിബദ്ധമ്പീ’’തി. ‘‘പഹാരസമുച്ചിതാ’’തി ഏത്ഥ സംപുബ്ബോ ച ഉപുബ്ബോ ച ചിസദ്ദോ പഗുണനസങ്ഖാതേ പരിചിതേ വത്തതീതി ആഹ ‘‘പഹാരപരിചിതാ’’തി. പഹാരേന സം പുനപ്പുനം ഉച്ചിതാ പരിചിതാതി അത്ഥോ. ഇമമേവത്ഥം സന്ധായ വുത്തം ‘‘പുബ്ബേപി…പേ… അത്ഥോ’’തി. അഞ്ഞമ്പി സജ്ഝായനനയം ദസ്സേതും വുത്തം ‘‘പഹാരസ്സ ഉബ്ബിഗാ’’തി. തസ്സാതി തസ്സ പാഠസ്സ. പഹാരസ്സാതി പഹാരതോ. നിസ്സക്കത്ഥേ ചേതം സാമിവചനം. ‘‘ഭീതാ’’തി ഇമിനാ ‘‘ഉബ്ബിഗാ’’തി ഏത്ഥ ഉപുബ്ബ വിജധാതുസ്സത്ഥം ദസ്സേതി.

൪൫൭-൮. വിരദ്ധോതി പണ്ണകോ ഹുത്വാ. പുബ്ബേതി പുരിമസിക്ഖാപദേ. വുത്തേസു വത്ഥൂസൂതി ‘‘ചോരം വാ പച്ചത്ഥീകം വാ’’തിആദിനാ വുത്തേസു വത്ഥൂസൂതി. പഞ്ചമം.