൩. മോഹനസിക്ഖാപദം

൪൪൪. തതിയേ അനുസദ്ദോ പടിപാടിഅത്ഥം അന്തോകത്വാ വിച്ഛത്ഥവാചകോതി ആഹ ‘‘അനുപടിപാടിയാ അദ്ധമാസേ അദ്ധമാസേ’’തി. സോതി പാതിമോക്ഖോ. ഉപോസഥേ ഉപോസഥേ ഉദ്ദിസിതബ്ബന്തി അനുപോസഥികം. ഏത്ഥാപി ഹി അനുസദ്ദോ വിച്ഛത്ഥവാചകോ. സോതി പാതിമോക്ഖോ. ഉദ്ദിസിയമാനോ നാമ ഹോതീതി യോജനാ. ‘‘തസ്മിം അനാചാരേ’’തി പദേന ‘‘തത്ഥാ’’തി പദസ്സത്ഥം ദസ്സേതി. ‘‘യം ആപത്തി’’ന്തി പദേന യംസദ്ദസ്സ വിസയം ദസ്സേതി. യഥാധമ്മോതി ഏത്ഥ ധമ്മസദ്ദേന ധമ്മോ ച വിനയോ ച അധിപ്പേതോതി ആഹ ‘‘ധമ്മോ ച വിനയോ ചാ’’തി. യഥാതി യേനാകാരേന. സാധുസദ്ദോ സുന്ദരത്ഥോ, കസദ്ദോ പദപൂരണോതി ആഹ ‘‘സുട്ഠൂ’’തി. അട്ഠിന്തി ച ‘‘കത്വാ’’തി ച ദ്വേ പദാനി ദട്ഠബ്ബാനി. ‘‘അട്ഠികത്വാ’’തി വാ ഏകം പദം. തത്ഥ പുബ്ബനയേ അത്ഥോ യസ്സത്ഥീതി അട്ഠി ത്ഥകാരസ്സ ട്ഠകാരം കത്വാ, തം അട്ഠിം. കത്വാതി ത്വാപച്ചയന്തഉത്തരപദേന സമാസോ ന ഹോതി. അട്ഠികഭാവന്തി ഏത്ഥ ഇകസദ്ദേന ‘‘അട്ഠീ’’തി ഏത്ഥ ഈപച്ചയം ദസ്സേതി. ‘‘ഭാവ’’ന്തിപദേന ഭാവപച്ചയേന വിനാ ഭാവത്ഥസ്സ ഞാപേതബ്ബതം ദസ്സേതി. അത്ഥോ പനേവം ദട്ഠബ്ബോ – അട്ഠിഭാവം കത്വാതി. പച്ഛിമനയേ അത്ഥോ യസ്സത്ഥീതി അട്ഠികോ പുരിമനയേനേവ ത്ഥകാരസ്സ ട്ഠകാരം കത്വാ. അത്ഥയിതബ്ബോ ഇച്ഛിതബ്ബോതി വാ അട്ഠികോ, അട്ഠികഇതി നാമസദ്ദതോ ത്വാപച്ചയോ കാതബ്ബോ. ‘‘അട്ഠികത്വാ’’തി ഇദം പദം കിരിയാവിസേസനം. കിരിയാവിസേസനേ വത്തമാനേ കരധാതു വാ ഭൂധാതു വാ യോജേതബ്ബാതി ദസ്സേഭും വുത്തം ‘‘കത്വാ ഹുത്വാ’’തി. തം സബ്ബം ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘അട്ഠികത്വാതി അട്ഠികഭാവം കത്വാ, അട്ഠികോ ഹുത്വാ’’തി. തതിയം.