൬. ചാരിത്തസിക്ഖാപദം

൨൯൪. ഛട്ഠേ കസ്മാ തേഹി ‘‘ദേഥാവുസോ ഭത്ത’’ന്തി വുത്തം, നനു ഭിക്ഖൂനം ഏവം വത്തും ന വട്ടതീതി ആഹ ‘‘ഏത്ഥ തം കിരാ’’തിആദി. തസ്മാതി യസ്മാ അഭിഹടം അഹോസി, തസ്മാ.

൨൯൫. ഇദം പന വചനം ആഹാതി സമ്ബന്ധോ. പസാദഞ്ഞഥത്തന്തി പസാദസ്സ അഞ്ഞേനാകാരേന ഭാവോ. നന്തി ഖാദനീയം. ‘‘ഗഹേത്വാ ആഗമംസൂ’’തിഇമിനാ ‘‘ഉസ്സാരിയിത്ഥാ’’തി ഏത്ഥ ഉകാരസ്സ ഉഗ്ഗഹത്ഥതഞ്ച സരധാതുസ്സ ഗത്യത്ഥതഞ്ച അജ്ജതനിഞുംവിഭത്തിയാ ത്ഥത്തഞ്ച ദസ്സേതി, ഉഗ്ഗഹേത്വാ സാരിംസു അഗമംസൂതി അത്ഥോ.

൨൯൮. യത്ഥാതി യസ്മിം ഠാനേ. ഠിതസ്സ ഭിക്ഖുനോ ചിത്തം ഉപ്പന്നന്തി യോജനാ. തതോതി ചിത്തുപ്പന്നതോ. യന്തി ഭിക്ഖും. പകതിവചനേനാതി ഉച്ചാസദ്ദമകത്വാ പവത്തേന സഭാവവചനേന. അന്തോവിഹാരേതി വചനസ്സ അതിസമ്ബാധത്താ അയുത്തഭാവം മഞ്ഞമാനോ ആഹ ‘‘അപി ച അന്തോഉപചാരസീമായാ’’തി.

൩൦൨. ഗാമസ്സ അന്തരേ ആരാമോ തിട്ഠതീതി അന്തരാരാമോ വിഹാരോ, തം ഗച്ഛതീതി ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘അന്തോഗാമേ’’തിആദീതി. ഛട്ഠം.