൨. ആനന്ദഭദ്ദേകരത്തസുത്തവണ്ണനാ

൨൭൬. ബഹിദ്ധാ പുഥുത്താരമ്മണതോ നിവത്തേത്വാ ഏകസ്മിംയേവ ആരമ്മണേ ചിത്തസ്സ സമ്മദേവ ലയനം അപ്പനം പടിസല്ലാനം, യോ കോചി സമാപത്തിവിഹാരോ, ഇധ പന അരിയവിഹാരോ അധിപ്പേതോതി ആഹ – ‘‘പടിസല്ലാനാ വുട്ഠിതോ’’തിആദി. ജാനന്തോവ ഭഗവാ കഥാസമുട്ഠാപനത്ഥം പുച്ഛി. വുത്തഞ്ഹേതം – ‘‘ജാനന്താപി തഥാഗതാ പുച്ഛന്തി, ജാനന്താപി ന പുച്ഛന്തീ’’തിആദി (പാരാ. ൧൬).

൨൭൮. സാധുകാരമദാസീതി സാധുസദ്ദം സാവേസി. തം പന പസംസാ ഹോതീതി പസംസത്ഥോ സാധുസദ്ദോ. തേനാഹ ‘‘ദേസനം പസംസന്തോ’’തി. വിജ്ജമാനേഹി വണ്ണേഹി ഗുണവന്തേ ഉദഗ്ഗതാകരണം സമ്പഹംസനം, കേവലം ഗുണസംകിത്തനവസേന ഥോമനാ പസംസാതി അയമേതേസം വിസേസോ.

ആനന്ദഭദ്ദേകരത്തസുത്തവണ്ണനായ ലീനത്ഥപ്പകാസനാ സമത്താ.