൧൦. ചൂളപുണ്ണമസുത്തവണ്ണനാ

൯൧. തുണ്ഹീഭൂതം തുണ്ഹീഭൂതന്തി ആമേഡിതവചനം ബ്യാപനിച്ഛാവസേന വുത്തന്തി ആഹ – ‘‘യം യം ദിസ’’ന്തിആദി. അനുവിലോകേത്വാതി ഏത്ഥ അനുസദ്ദോപി ബ്യാപനിച്ഛായമേവാതി അനു അനു വിലോകേത്വാതി അത്ഥോ. തേനേവാഹ – ‘‘തതോ തതോ വിലോകേത്വാ’’തി. അസന്തോ നീചോ പുരിസോതി അസപ്പുരിസോതി ആഹ – ‘‘പാപപുരിസോ ലാമകപുരിസോ’’തി. സോതി അസപ്പുരിസോ. തന്തി അസപ്പുരിസം ജാനിതും ന സക്കോതി അസപ്പുരിസധമ്മാനം യാഥാവതോ അജാനനതോ. പാപധമ്മസമന്നാഗതോതി കായദുച്ചരിതാദിഅസന്തുട്ഠിതാദിലാമകധമ്മസമന്നാഗതോ. അസപ്പുരിസേ ഭത്തി ഏതസ്സാതി അസപ്പുരിസഭത്തി. തേനാഹ – ‘‘അസപ്പുരിസസേവനോ’’തി. അസപ്പുരിസധമ്മോ അസപ്പുരിസോ ഉത്തരപദലോപേന, തേസം ചിന്തനസീലോതി അസപ്പുരിസചിന്തീ. തേനാഹ ‘‘അസപ്പുരിസചിന്തായ ചിന്തകോ’’തി, ദുച്ചിന്തിതചിന്തീതി അത്ഥോ. അസപ്പുരിസമന്തനന്തി അസാധുജനവിചാരം അസപ്പുരിസവീമംസം. അസപ്പുരിസവാചന്തി ചതുബ്ബിധം ദുബ്ഭാസിതം. അസപ്പുരിസകമ്മം നാമ തിവിധമ്പി കായദുച്ചരിതം. അസപ്പുരിസദിട്ഠി നാമ വിസേസതോ ദസവത്ഥുകാ മിച്ഛാദിട്ഠി, തായ സമന്നാഗതോ അസപ്പുരിസദിട്ഠിയാ സമന്നാഗതോ, അസപ്പുരിസദാനം നാമ അസക്കച്ചദാനാദി. സബ്ബോപായമത്ഥോ പാളിതോ ഏവ വിഞ്ഞായതി.

‘‘പാണം ഹനിസ്സാമീ’’തിആദികാ ചേതനാ കാമം പരബ്യാബാധായപി ഹോതിയേവ, യഥാ പന സാ അത്തനോ ബലവതരദുക്ഖത്ഥായ ഹോതി, തഥാ ന പരസ്സാതി ഇമമത്ഥം ദസ്സേതും, ‘‘അത്തനോ ദുക്ഖത്ഥായ ചിന്തേതി’’ഇച്ചേവ വുത്തോ. യഥാ അസുകോ അസുകന്തിആദീഹി പാപകോ പാപവിപാകേകദേസം ബലവം ഗരുതരം വാ പച്ചനുഭോന്തോപി യഥാ പരോ പച്ചനുഭോതി, ന തഥാ സയന്തി ദസ്സേതി. തേനാഹ ‘‘പരബ്യാബാധായാ’’തി. ഗഹേത്വാതി പാപകിരിയായ സഹായഭാവേന ഗഹേത്വാ.

അസക്കച്ചന്തി അനാദരം കത്വാ. ദേയ്യധമ്മസ്സ അസക്കരണം അപ്പസന്നാകാരോ, പുഗ്ഗലസ്സ അസക്കരണം അഗരുകരണന്തി ഇമമത്ഥം ദസ്സേന്തോ, ‘‘ദേയ്യധമ്മം ന സക്കരോതി നാമാ’’തിആദിമാഹ. അചിത്തീകത്വാതി ന ചിത്തേ കത്വാ, ന പൂജേത്വാതി അത്ഥോ. പൂജേന്തോ ഹി പൂജേതബ്ബവത്ഥും ചിത്തേ ഠപേതി, തതോ ന ബഹി കരോതി. ചിത്തം വാ അച്ഛരിയം കത്വാ പടിപത്തി ചിത്തീകരണം, സമ്ഭാവനകിരിയാ. തപ്പടിക്ഖേപതോ അചിത്തീകരണം, അസമ്ഭാവനകിരിയാ. അപവിദ്ധന്തി ഉച്ഛിട്ഠാദിഛഡ്ഡനീയധമ്മം വിയ അവഖിത്തകം. തേനാഹ – ‘‘ഛഡ്ഡേതുകാമോ വിയാ’’തിആദി. രോഗം പക്ഖിപന്തോ വിയാതി രോഗികസരീരം ഓദനാദീഹി പമജ്ജിത്വാ വമ്മികേ രോഗം പക്ഖിപന്തോ വിയ. അദ്ധാ ഇമസ്സ ദാനസ്സ ഫലം മമേവ ആഗച്ഛതീതി ഏവം യസ്സ തഥാ ദിട്ഠി അത്ഥി, സോ ആഗമനദിട്ഠികോ, അയം പന ന താദിസോതി ആഹ ‘‘അനാഗമനദിട്ഠികോ’’തി. തേനാഹ – ‘‘നോ ഫലപാടികങ്ഖീ ഹുത്വാ ദേതീ’’തി.

കാമഞ്ചായം യഥാവുത്തപുഗ്ഗലോ അസദ്ധമ്മാദീഹി പാപധമ്മേഹി സമന്നാഗതോ, തേഹി പന സബ്ബേഹിപി മിച്ഛാദസ്സനം മഹാസാവജ്ജന്തി ദസ്സേതും, ‘‘തായ മിച്ഛാദിട്ഠിയാ നിരയേ ഉപപജ്ജതീ’’തി വുത്തം. വുത്തപടിപക്ഖനയേനാതി കണ്ഹപക്ഖേ വുത്തസ്സ അത്ഥസ്സ വിപരിയായേന സുക്കപക്ഖേ അത്ഥോ വേദിതബ്ബോ. ‘‘സദേവകം ലോക’’ന്തിആദീസു (പാരാ. ൧) ദേവസദ്ദോ ഛകാമാവചരദേവേസു, ഏവമിധാതി ആഹ ‘‘ഛകാമാവചരദേവാ’’തി. തത്ഥ ബ്രഹ്മാനം വിസും ഗഹിതത്താ കാമാവചരദേവഗ്ഗഹണന്തി ചേ? ഇധ ദാനഫലസ്സ അധിപ്പേതത്താ കാമാവചരദേവഗ്ഗഹണം, തത്ഥാപി ഛകാമാവചരഗ്ഗഹണം ദട്ഠബ്ബം ദേവമഹത്തതാദിവചനതോ. തിണ്ണം കുലാനം സമ്പത്തീതി ഖത്തിയമഹത്താദീനം തിണ്ണം കുലാനം സമ്പത്തി, ന കേവലം കുലസമ്പദാ ഏവ അധിപ്പേതാ, അഥ ഖോ തത്ഥ ആയുവണ്ണയസഭോഗഇസ്സരിയാദിസമ്പദാപി അധിപ്പേതാതി ദട്ഠബ്ബം ഉളാരസ്സ ദാനമയപുഞ്ഞസ്സ വസേന തേസമ്പി സമിജ്ഝനതോ. സുദ്ധവട്ടവസേനേവ കഥിതം സുക്കപക്ഖേപി സബ്ബസോ വിവട്ടസ്സ അനാമട്ഠത്താ. സദ്ധാദയോ ഹി ലോകിയകുസലസമ്ഭാരാ ഏവേത്ഥ അധിപ്പേതാതി. സേസം സുവിഞ്ഞേയ്യമേവ.

ചൂളപുണ്ണമസുത്തവണ്ണനായ ലീനത്ഥപ്പകാസനാ സമത്താ.

നിട്ഠിതാ ച ദേവദഹവഗ്ഗവണ്ണനാ.