൧. ദേസനാഹാരവണ്ണനാ

തത്ഥ യേ ഉപാദാനക്ഖന്ധധമ്മേ ഉപാദായ പഥവീആദിഭൂതാദിഭേദാ പഞ്ഞത്തി, തേ പഞ്ഞത്തിപടിപാദനഭാവേന ജാതിജരാമരണവിസേസനദുക്ഖപരിയായേന ച വുത്താ തണ്ഹാവജ്ജാ തേഭൂമകധമ്മാ ദുക്ഖസച്ചം. മഞ്ഞനാഭിനന്ദനനന്ദീപരിയായേഹി വുത്താ തണ്ഹാ സമുദയസച്ചം. അയം താവ സുത്തന്തനയോ. അഭിധമ്മനയേ പന യഥാവുത്തതണ്ഹായ സദ്ധിം ‘‘അസ്സുതവാ’’തിആദിനാ ദീപിതാ അവിജ്ജാദയോ, മഞ്ഞനാപരിയായേന ഗഹിതാ മാനദിട്ഠിയോ, ഭവപദേന ഗഹിതോ കമ്മഭവോ ചാതി സബ്ബേപി കിലേസാഭിസങ്ഖാരാ സമുദയസച്ചം. ഉഭിന്നം അപ്പവത്തി നിരോധസച്ചം. അരിയധമ്മഗ്ഗഹണേന, പരിഞ്ഞാഭിക്ഖുസേക്ഖാഭിഞ്ഞാഗഹണേഹി, രാഗാദിഖയവചനേഹി, സമ്മാസമ്ബോധിഗഹണേന ച മഗ്ഗസച്ചം. കേചി പന തണ്ഹാക്ഖയാദിവചനേഹി നിരോധസച്ചം ഉദ്ധരന്തി, തം അട്ഠകഥായ വിരുജ്ഝതി തത്ഥ തണ്ഹാക്ഖയാദീനം മഗ്ഗകിച്ചഭാവസ്സ ഉദ്ധടത്താ.

തത്ഥ സമുദയേന അസ്സാദോ, ദുക്ഖേന ആദീനവോ, മഗ്ഗനിരോധേഹി നിസ്സരണം, തേസം ഭിക്ഖൂനം മാനഭഞ്ജനം ഫലം, തഥാ ‘‘യഥാവുത്തവിഭാഗാവബോധോ’’തിആദിനാ വുത്തം പയോജനഞ്ച. തസ്സ നിപ്ഫത്തികാരണത്താ ദേസനായ വിചിത്തതാ ചതുന്നം പുഗ്ഗലാനം യാഥാവതോ സഭാവൂപധാരണഞ്ച ഉപായോ, പഥവീആദീസു പുഥുജ്ജനാദീനം പവത്തിദസ്സനാപദേസേന പഥവീആദയോ ഏകന്തതോ പരിജാനിതബ്ബാ, മഞ്ഞനാ ച പഹാതബ്ബാതി അയമേത്ഥ ഭഗവതോ ആണത്തീതി. അയം ദേസനാഹാരോ.