൨൬. സമാനാസനികനിദ്ദേസവണ്ണനാ

൧൯൫. തിവസ്സന്തരമേകമാസനം ഭിക്ഖൂനം അനുഞ്ഞാതന്തി സമ്ബന്ധോ. തത്ഥ ഏകസ്മിം ആസനേ മഞ്ചാദികേ ദ്വിന്നം ആസനം നിസീദനം ഏകമാസനം. മ-കാരോ സന്ധിജോ. കീദിസന്തി ആഹ ‘‘തിവസ്സന്തര’’ന്തി. തിണ്ണം വസ്സാനമന്തരമേതസ്സാതി തിവസ്സന്തരോ, ദ്വീഹി വസ്സേഹി മഹന്തതരോ വാ ദഹരതരോ വാ ഭിക്ഖു, സോ അസ്സ അത്ഥീതി തിവസ്സന്തരം, തിവസ്സന്തരവന്തന്തി അത്ഥോ. യോ പന ഏകേന വസ്സേന മഹന്തതരോ വാ ദഹരതരോ വാ ഏകവസ്സോയേവ വാ, തബ്ബന്തതായ വത്തബ്ബമേവ നത്ഥി. അഥ വാ തിവസ്സന്തരന്തി കരണത്ഥേ ഉപയോഗവചനം, തിവസ്സന്തരേന സദ്ധിന്തി അത്ഥോ. തമേവ സമത്ഥേതി ‘‘സത്തവസ്സേ’’ച്ചാദിനാ.

൧൯൬. മുനി അനുഞ്ഞാസീതി സമ്ബന്ധോ. സബ്ബേഹേവാതി സമാനാസനികഅസമാനാസനികേഹി സബ്ബേഹേവ സദ്ധിം.

൧൯൭. ദീഘാസനം ദസ്സേതി ‘‘അന്ത’’ന്തിആദിനാ. യം തിണ്ണം നിസീദിതും പഹോതി, തം അന്തം ദീഘാസനന്തി സമ്ബന്ധോ. അന്തന്തി പച്ഛിമം. അദീഘാസനേ പന സമാനാസനികാ നിസീദിതും ലബ്ഭന്തീതി ദസ്സേന്തോ ‘‘മഞ്ചകേ’’തിആദിമാഹ. സബ്ബത്ഥ അയഥാകരണതോ ദുക്കടന്തി.

സമാനാസനികനിദ്ദേസവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.