൮. സന്നിധികാരകസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

‘‘ദുദ്ധോതോ ഹോതീ’’തിആദിനാ നയേന ഇധ വുത്തത്താ, ‘‘ദുദ്ധോതം പത്തം ധോവിത്വാ പുന

തത്ഥ അച്ഛോദകം വാ ആസിഞ്ചിത്വാ, അങ്ഗുലിയാ വാ ഘംസിത്വാ നിസ്നേഹഭാവോ ജാനിതബ്ബോ’’തി (പാചി. അട്ഠ. ൨൫൩) സമന്തപാസാദികായം വുത്തത്താ ച മത്തികാപത്തസ്സ കപാലേന പീതോ സ്നേഹോ സന്നിധിം കരോതീതി സിദ്ധന്തി ലിഖിതം. സയം പടിഗ്ഗഹേത്വാ അപരിച്ചത്തമേവാതി ഏത്ഥ അപരിച്ചത്തം നാമ അനുപസമ്പന്നാനം നിരപേക്ഖഅപരിച്ചത്തം അവിജഹിതം. ‘‘പടിഗ്ഗഹണന്തി ഏത്ഥ പടിഗ്ഗഹിതഭാവമവിജഹിതമേവ സന്നിധിം ജനേതീ’’തി ധമ്മസിരിത്ഥേരോ, തം ‘‘പടിഗ്ഗണ്ഹാതി, ആപത്തി ദുക്കടസ്സാ’’തി (പാചി. ൨൫൫) പാളിയാ വിരുജ്ഝതി. തസ്സ പന പുന പടിഗ്ഗണ്ഹനകിച്ചാഭാവതോ വീമംസിതബ്ബം.

സന്നിധികാരകസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.