൮. അട്ഠമവഗ്ഗവണ്ണനാ

പഠമദുതിയതതിയേസു ‘‘ഗിഹിഗതാ’’തി വാ ‘‘കുമാരിഭൂതാ’’തി വാ ന വത്തബ്ബാ. വദന്തി ചേ, കമ്മം കുപ്പതി.

ഏകാദസമേ ഛന്ദം അവിസ്സജ്ജേത്വാതി ‘‘യഥാസുഖ’’ന്തി അവത്വാ. ഏത്ഥ പന അയം വിനിച്ഛയോ – ‘‘പാരിവാസികഛന്ദദാനേനാ’’തി ഇദം ഉദ്ധരിത്വാ ‘‘വുട്ഠിതായ പരിസായാ’’തി (പാചി. ൧൧൬൮) പദഭാജനം വുത്തം. ഏതസ്സ പന സമന്തപാസാദികായം ‘‘വുട്ഠിതായ പരിസായാതി ഛന്ദം വിസ്സജ്ജേത്വാ കായേന വാ വാചായ വാ ഛന്ദവിസ്സജ്ജനമത്തേന വാ വുട്ഠിതായാ’’തി (പാചി. അട്ഠ. ൧൧൬൭) വുത്തം. ഇധ ഛന്ദസ്സ പന അവിസ്സട്ഠത്താ കമ്മം കാതും വട്ടതീതി വുത്തം. തസ്മാ ഛന്ദം അവിസ്സജ്ജേത്വാവ ദ്വാദസഹത്ഥപാസേ വിഹരിത്വാ പുന സന്നിപാതകരണഞ്ച വട്ടതീതി ലിഖിതം.

അട്ഠമവഗ്ഗവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.