൩. സഭോജനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

തതിയേ സഹ ഉഭോഹി ജനേഹീതി സഭോജനം, തസ്മിം സഭോജനേ. അഥ വാ സഭോജനേതി സഭോഗേ, രാഗപരിയുട്ഠിതപുരിസസ്സ ഹി ഇത്ഥീ ഭോഗോ, ഇത്ഥിയാ ച പുരിസോ, തേനേവസ്സ പദഭാജനേ ‘‘ഇത്ഥീ ചേവ ഹോതി, പുരിസോ ചാ’’തിആദി (പാചി. ൨൮൧) വുത്തം. അനുപഖജ്ജ നിസജ്ജം കപ്പേയ്യാതി അനുപവിസിത്വാ നിസീദേയ്യ, യം തസ്മിം കുലേ സയനിഘരം, തസ്സ മഹാചതുസ്സാലാദീസു കതസ്സ മഹല്ലകസ്സ പിട്ഠസങ്ഘാടതോ ഹത്ഥപാസം വിജഹിത്വാ അന്തോസയനസ്സ ആസന്നേ ഠാനേ, ഖുദ്ദകസ്സ വാ വേമജ്ഝം അതിക്കമിത്വാ നിസീദേയ്യാതി അത്ഥോ, ഏവം നിസിന്നസ്സ പാചിത്തിയം.

സാവത്ഥിയം ഉപനന്ദം ആരബ്ഭ അനുപഖജ്ജ നിസജ്ജനവത്ഥുസ്മിം പഞ്ഞത്തം, സാധാരണപഞ്ഞത്തി, അനാണത്തികം, തികപാചിത്തിയം, അസയനിഘരേ സയനിഘരസഞ്ഞിനോ, വേമതികസ്സ വാ ദുക്കടം. നസയനിഘരസഞ്ഞിസ്സ, വുത്തലക്ഖണം പദേസം അനതിക്കമിത്വാ നിസിന്നസ്സ, ഭിക്ഖുസ്മിം ദുതിയകേ സതി, ഉഭോസു നിക്ഖന്തേസു വാ, വീതരാഗേസു വാ നിസീദന്തസ്സ, ഉമ്മത്തകാദീനഞ്ച അനാപത്തി. അവീതരാഗജായമ്പതികാനം സന്നിഹിതതാ, സയനിഘരതാ, ദുതിയസ്സ ഭിക്ഖുനോ അഭാവോ, അനുപഖജ്ജ നിസീദനന്തി ഇമാനേത്ഥ ചത്താരി അങ്ഗാനി. സമുട്ഠാനാദീനി പഠമപാരാജികസദിസാനീതി.

സഭോജനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.