൩. ഭിക്ഖുനുപസ്സയസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

തതിയേ ഭിക്ഖുനുപസ്സയന്തി ഭിക്ഖുനിയാ ഏകരത്തം വസനട്ഠാനമ്പി. ഓവദേയ്യാതി ഇധ ഗരുധമ്മേഹി ഓവദന്തസ്സേവ പാചിത്തിയം. സചേ പന അസമ്മതോ ഹോതി, ദ്വേ പാചിത്തിയാനി. സചേ പന സൂരിയേപി അത്ഥങ്ഗതേ ഓവദതി, തീണി ഹോന്തി. സമ്മതസ്സ പന രത്തിം ഓവദന്തസ്സപി ദ്വേ ഏവ ഹോന്തി. സമ്മതത്താ ഹി ഭിക്ഖുസ്സ ഗരുധമ്മോവാദമൂലകം പാചിത്തിയം നത്ഥി. ഗിലാനാതി ന സക്കോതി ഓവാദായ വാ സംവാസായ വാ ഗന്തും.

സക്കേസു ഛബ്ബഗ്ഗിയേ ഭിക്ഖൂ ആരബ്ഭ ഭിക്ഖുനുപസ്സയം ഉപസങ്കമിത്വാ ഓവദനവത്ഥുസ്മിം പഞ്ഞത്തം, ‘‘അഞ്ഞത്ര സമയാ’’തി അയമേത്ഥ അനുപഞ്ഞത്തി, അസാധാരണപഞ്ഞത്തി, അനാണത്തികം, തികപാചിത്തിയം, അനുപസമ്പന്നായ ഉപസമ്പന്നസഞ്ഞിനോ വേമതികസ്സ വാ, ഏകതോഉപസമ്പന്നം യേന കേനചി, ഇതരം അഞ്ഞേന ധമ്മേന ഓവദന്തസ്സ ച ദുക്കടം. സമയേ, അനുപസമ്പന്നായ, പുരിമസിക്ഖാപദേ വിയ ഉദ്ദേസാദിനയേന ച അനാപത്തി. ഉപസ്സയൂപഗമനം, പരിപുണ്ണൂപസമ്പന്നതാ, സമയാഭാവോ, ഗരുധമ്മേഹി ഓവദനന്തി ഇമാനേത്ഥ ചത്താരി അങ്ഗാനി. സമുട്ഠാനാദീനി പഠമകഥിനസദിസാനി, ഇദം പന കിരിയം ഹോതീതി.

ഭിക്ഖുനുപസ്സയസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.