൮. ഉപക്ഖടസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

അട്ഠമേ ഭിക്ഖും പനേവ ഉദ്ദിസ്സാതി ‘‘ഇത്ഥന്നാമസ്സ ഭിക്ഖുനോ ദസ്സാമീ’’തി ഏവം അപദിസിത്വാ. ചീവരചേതാപന്നന്തി ഹിരഞ്ഞാദികം ചീവരമൂലം. ഉപക്ഖടം ഹോതീതി സജ്ജിതം ഹോതി, സംഹരിത്വാ ഠപിതം. ചേതാപേത്വാതി പരിവത്തേത്വാ, കാരേത്വാ വാ കിണിത്വാ വാതി അത്ഥോ. ചീവരേന അച്ഛാദേസ്സാമീതി വോഹാരവചനമേതം, ഇത്ഥന്നാമസ്സ ഭിക്ഖുനോ ദസ്സാമീതി അയം പനേത്ഥ അത്ഥോ. തത്ര ചേ സോതി യത്ര സോ ഗഹപതി വാ ഗഹപതാനീ വാ, തത്ര സോ ഭിക്ഖു പുബ്ബേ അപ്പവാരിതോ ഉപസങ്കമിത്വാ ചീവരേ വികപ്പം ആപജ്ജേയ്യ ചേതി അയമേത്ഥ പദസമ്ബന്ധോ. വികപ്പം ആപജ്ജേയ്യാതി വിസിട്ഠകപ്പം അധികവിധാനം ആപജ്ജേയ്യ. യഥാ പന തമാപജ്ജതി, തം ദസ്സേതും സാധു വതാതിആദിമാഹ. തത്ഥ സാധൂതി ആയാചനേ നിപാതോ. വതാതി പരിവിതക്കേ. മന്തി അത്താനം നിദ്ദിസതി. ആയസ്മാതി പരം ആലപതി. ഏവരൂപം വാ ഏവരൂപം വാതി ആയതാദീസു അഞ്ഞതരം. കല്യാണകമ്യതം ഉപാദായാതി സുന്ദരകാമതം വിസിട്ഠകാമതം ചിത്തേന ഗഹേത്വാ, തസ്സ ‘‘ആപജ്ജേയ്യ ചേ’’തിഇമിനാ സമ്ബന്ധോ, സചേ പന ഏവരൂപം ആപജ്ജന്തസ്സ തസ്സ വചനേന യോ പഠമം അധിപ്പേതതോ മൂലം വഡ്ഢേത്വാ സുന്ദരതരം ചേതാപേതി, തസ്സ പയോഗേ ഭിക്ഖുനോ ദുക്കടം, പടിലാഭേന നിസ്സഗ്ഗിയം ഹോതി. തത്ഥ ‘‘ഇദം മേ, ഭന്തേ, ചീവരം പുബ്ബേ അപ്പവാരിതം അഞ്ഞാതകം ഗഹപതികം ഉപസങ്കമിത്വാ വികപ്പം ആപന്നം നിസ്സഗ്ഗിയ’’ന്തി (പാരാ. ൫൨൯) ഇമിനാ നയേന നിസ്സജ്ജനവിധാനം വേദിതബ്ബം.

സാവത്ഥിയം ഉപനന്ദം ആരബ്ഭ ചീവരേ വികപ്പം ആപജ്ജനവത്ഥുസ്മിം പഞ്ഞത്തം, സാധാരണപഞ്ഞത്തി, അനാണത്തികം, തികപാചിത്തിയം, ഞാതകേ അഞ്ഞാതകസഞ്ഞിനോ വേമതികസ്സ വാ ദുക്കടം. മഹഗ്ഘം ചേതാപേതുകാമം അപ്പഗ്ഘം വാ, ഏതേനേവ മൂലേന ‘‘അഞ്ഞം ഏവരൂപം വാ ദേഹീ’’തി വദന്തസ്സ, വുത്തനയേന ഞാതകപ്പവാരിതേ വിഞ്ഞാപേന്തസ്സ, അത്തനോ ധനേന ഗണ്ഹന്തസ്സ, ഉമ്മത്തകാദീനഞ്ച അനാപത്തി. ചീവരേ ഭിയ്യോകമ്യതാ, അഞ്ഞാതകവിഞ്ഞത്തി, തായ ച പടിലാഭോതി ഇമാനേത്ഥ തീണി അങ്ഗാനി. സമുട്ഠാനാദീനി ചതുത്ഥസദിസാനേവാതി.

ഉപക്ഖടസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.