൭. വിഹാരകാരസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

സത്തമേ മഹല്ലകന്തി സസാമികഭാവേന സഞ്ഞാചിതകുടിതോ മഹന്തഭാവോ ഏതസ്സ അത്ഥീതി മഹല്ലകോ, യസ്മാ വാ വത്ഥും ദേസാപേത്വാ പമാണാതിക്കമേനാപി കാതും വട്ടതി, തസ്മാ പമാണമഹന്തതായപി മഹല്ലകോ, തം മഹല്ലകം. യസ്മാ പനസ്സ തം പമാണമഹന്തത്തം സസാമികത്താവ ലബ്ഭതി, തസ്മാ തദത്ഥദസ്സനത്ഥം ‘‘മഹല്ലകോ നാമ വിഹാരോ സസാമികോ വുച്ചതീ’’തി ഏവമസ്സ പദഭാജനേ (പാരാ. ൩൬൭) വുത്തം. സേസം സബ്ബം കുടികാരസിക്ഖാപദേ വുത്തസദിസം, സസാമികഭാവമത്തമേവ ഹി വിസേസോ.

കോസമ്ബിയം ഛന്നത്ഥേരം ആരബ്ഭ ചേതിയരുക്ഖം ഛേദാപനവത്ഥുസ്മിം പഞ്ഞത്തഭാവോ, അകിരിയമത്തതോ സമുട്ഠാനഭാവോ, ഏകസങ്ഘാദിസേസതാ ച ഏത്ഥ വിസേസോ.

വിഹാരകാരസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.