൧൨. ദുബ്ബചസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

ദ്വാദസമേ ദുബ്ബചജാതികോതി ദുബ്ബചസഭാവോ, വത്തും അസക്കുണേയ്യോതി അത്ഥോ. ഉദ്ദേസപരിയാപന്നേസൂതി ഉദ്ദേസേ പരിയാപന്നേസു അന്തോഗധേസു, ‘‘യസ്സ സിയാ ആപത്തി, സോ ആവികരേയ്യാ’’തി ഏവം സങ്ഗഹിതത്താ അന്തോ പാതിമോക്ഖസ്സ വത്തമാനേസൂതി അത്ഥോ. സഹധമ്മികം വുച്ചമാനോതി സഹധമ്മികേന വുച്ചമാനോ, കാരണത്ഥേ ചേതം ഉപയോഗവചനം. പഞ്ചഹി സഹധമ്മികേഹി സിക്ഖിതബ്ബത്താ, തേസം വാ സന്തകത്താ ‘‘സഹധമ്മിക’’ന്തി ലദ്ധനാമേന ബുദ്ധപഞ്ഞത്തേന സിക്ഖാപദേന വുച്ചമാനോതി അത്ഥോ. വിരമഥായസ്മന്തോ മമ വചനായാതി യേന വചനേന മം വദഥ, തതോ മമ വചനതോ വിരമഥ, മാ മം തം വചനം വദഥാതി വുത്തം ഹോതി. വദതു സഹ ധമ്മേനാതി സഹധമ്മികേന സിക്ഖാപദേന, സഹധമ്മേന വാ അഞ്ഞേനപി പാസാദികഭാവസംവത്തനികേന വചനേന വദേതു. യദിദന്തി വുദ്ധികാരണദസ്സനത്ഥേ നിപാതോ, തേന യം ഇദം അഞ്ഞമഞ്ഞസ്സ ഹിതവചനം, ആപത്തിതോ ച വുട്ഠാപനം, തേന അഞ്ഞമഞ്ഞവചനേന അഞ്ഞമഞ്ഞവുട്ഠാപനേന. ഏവം സംവദ്ധാഹി തസ്സ ഭഗവതോ പരിസാതി ഏവം പരിസായ വുദ്ധികാരണം ദസ്സിതം ഹോതി. സേസം ഉത്താനത്ഥമേവ. വിനിച്ഛയകഥാപി ദസമേ വുത്തസദിസായേവ.

അയം പന വിസേസോ – ഇദം കോസമ്ബിയം ഛന്നത്ഥേരം ആരബ്ഭ അത്താനം അവചനീയകരണവത്ഥുസ്മിം പഞ്ഞത്തം, അങ്ഗേസു ച യഥാ തത്ഥ പരക്കമനം, ഏവം ഇധ അവചനീയകരണതാ ദട്ഠബ്ബാതി.

ദുബ്ബചസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.