൧൧. ഭേദാനുവത്തകസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

ഏകാദസമേ തസ്സേവ ഖോ പനാതി യോ സങ്ഘഭേദായ പരക്കമതി, തസ്സേവ. അനുവത്തകാതി തസ്സ ദിട്ഠിം ഖന്തിം രുചിം ഗഹണേന അനുപടിപജ്ജനകാ. വഗ്ഗം അസാമഗ്ഗിപക്ഖിയവചനം വദന്തീതി വഗ്ഗവാദകാ. യസ്മാ പന തിണ്ണം ഉദ്ധം കമ്മാരഹാ ന ഹോന്തി. ന ഹി സങ്ഘോ സങ്ഘസ്സ കമ്മം കരോതി, തസ്മാ ‘‘ഏകോ വാ ദ്വേ വാ തയോ വാ’’തി വുത്തം. ജാനാതി നോതി അമ്ഹാകം ഛന്ദാദീനി ജാനാതി. ഭാസതീതി ‘‘ഏവം കരോമാ’’തി അമ്ഹേഹി സദ്ധിം ഭാസതി. അമ്ഹാകമ്പേതം ഖമതീതി യം സോ കരോതി, ഏതം അമ്ഹാകമ്പി രുച്ചതി. സമേതായസ്മന്താനം സങ്ഘേനാതി ആയസ്മന്താനം ചിത്തം സങ്ഘേന സദ്ധിം സമേതു സമാഗച്ഛതു, ഏകീഭാവം ഗച്ഛതൂതി വുത്തം ഹോതി. സേസം പദത്ഥതോ ഉത്താനമേവ. വിനിച്ഛയകഥാപേത്ഥ ദസമേ വുത്തസദിസായേവ.

അയം പന വിസേസോ – ഇദം രാജഗഹേ സമ്ബഹുലേ ഭിക്ഖൂ ആരബ്ഭ ദേവദത്തസ്സ സങ്ഘഭേദായ പരക്കമന്തസ്സ അനുവത്തനവത്ഥുസ്മിം പഞ്ഞത്തം, അങ്ഗേസു ച യഥാ തത്ഥ പരക്കമനം, ഏവം ഇധ അനുവത്തനം ദട്ഠബ്ബന്തി.

ഭേദാനുവത്തകസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.