൩. സുത്തകന്തനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

തതിയേ സുത്തന്തി ഛന്നം അഞ്ഞതരം. കന്തേയ്യാതി ഏത്ഥ യത്തകം ഹത്ഥേന അഞ്ഛിതം ഹോതി, തസ്മിം തക്കമ്ഹി വേഠിതേ ഏകാ ആപത്തി. ഇദഞ്ഹി സന്ധായ പദഭാജനീയേ (പാചി. ൯൮൮) ‘‘ഉജ്ജവുജ്ജവേ’’തി വുത്തം.

സാവത്ഥിയം ഛബ്ബഗ്ഗിയാ ഭിക്ഖുനിയോ ആരബ്ഭ സുത്തം കന്തനവത്ഥുസ്മിം പഞ്ഞത്തം, കന്തനതോ പുബ്ബേ കപ്പാസവിചിനനം ആദിം കത്വാ സബ്ബപ്പയോഗേസു ഹത്ഥവാരഗണനായ ദുക്കടം. കന്തിതസുത്തം കന്തന്തിയാ, ഉമ്മത്തികാദീനഞ്ച അനാപത്തി. അകന്തിതതാ, കന്തനന്തി ഇമാനേത്ഥ ദ്വേ അങ്ഗാനി. സമുട്ഠാനാദീനി ഏളകലോമസദിസാനീതി.

സുത്തകന്തനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.