൭. ഉക്ഖിത്താനുവത്തികാസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

തതിയേ ഉക്ഖിത്തന്തി ആപത്തിയാ അദസ്സനാദീസു ഉക്ഖിത്തം. ധമ്മേനാതി ഭൂതേന വത്ഥുനാ. വിനയേനാതി ചോദേത്വാ സാരേത്വാ. സത്ഥുസാസനേനാതി ഇധാപി ചോദേത്വാ സാരേത്വാ കരണമേവ സത്ഥുസാസനം നാമ. അനാദരന്തി യേന സങ്ഘേന ഉക്ഖേപനിയകമ്മം കതം, തസ്മിം വാ, തത്ഥ പരിയാപന്നഗണേ വാ ഏകപുഗ്ഗലേ വാ തസ്മിം വാ കമ്മേ ആദരവിരഹിതം, സമ്മാവത്തനായ അവത്തമാനന്തി അത്ഥോ. അപ്പടികാരന്തി പടികാരരഹിതം, അനോസാരിതന്തി അത്ഥോ. അകതസഹായന്തി ഏകകമ്മാദികേ സംവാസേ സഹ അയനഭാവേന സമാനസംവാസകാ ഭിക്ഖൂ സഹായാ നാമ, യസ്സ പന സോ സംവാസോ തേഹി സദ്ധിം നത്ഥി ന തേന തേ സഹായാ കതാ ഹോന്തി, ഇതി സോ അകതസഹായോ നാമ, തം അകതസഹായം, സമാനസംവാസകഭാവം അനുപഗതന്തി അത്ഥോ. തമനുവത്തേയ്യാതി തം ഉക്ഖിത്തകം ഉക്ഖിത്തകഭാവേയേവ ഠിതം ഭിക്ഖും യാ ഭിക്ഖുനീ യംദിട്ഠികോ സോ ഹോതി, തായ ദിട്ഠിയാ ഗഹണഭാവേന അനുവത്തേയ്യ. സാ ഭിക്ഖുനീ ഭിക്ഖുനീഹി സങ്ഘഭേദസിക്ഖാപദാദീസു വുത്തനയേന വിസും സങ്ഘമജ്ഝേ ച വുച്ചമാനാ തം വത്ഥും അപ്പടിനിസ്സജ്ജന്തീ സമനുഭാസനകമ്മപരിയോസാനേ ഉക്ഖിത്താനുവത്തികാ നാമ പാരാജികാ ഹോതീതി.

സാവത്ഥിയം ഥുല്ലനന്ദം ആരബ്ഭ ഉക്ഖിത്താനുവത്തനവത്ഥുസ്മിം പഞ്ഞത്തം, ഞത്തിയാ ദുക്കടം, ദ്വീഹി കമ്മവാചാഹി ദ്വേ ഥുല്ലച്ചയാ, ‘‘യസ്സാ നക്ഖമതി, സാ ഭാസേയ്യാ’’തി ഏവം യ്യ-കാരപ്പത്തായ തതിയകമ്മവാചായ പാരാജികം, അധമ്മകമ്മേ തികദുക്കടം, സേസം സങ്ഘഭേദസിക്ഖാപദാദീസു വുത്തനയേനേവ വേദിതബ്ബം.

ഉക്ഖിത്താനുവത്തികാസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.