(൫.) പഞ്ചകനിദ്ദേസവണ്ണനാ

൯൪൦. ആഗന്തും പന ന ദേന്തീതി ആഗമനസ്സ പച്ചയാ ന ഹോന്തീതി അത്ഥോ ദട്ഠബ്ബോ.

൯൪൧. അവദേഹനതോതി പൂരണേന മംസൂപചയഹേതുതായ ച ഉപചയനതോ. ഗിമ്ഹകാലേ ഭുഞ്ജിത്വാ സയന്തസ്സ സുഖം ഹോതീതി തം ഉതുസുഖം ‘‘സേയ്യസുഖ’’ന്തി വുത്തം, സയനിരിയാപഥസുഖന്തി അത്ഥോ. വതന്തി ധുതങ്ഗാനി. തപോതി ഖന്ധകവത്താനി, വീരിയം വാ. സീലഗ്ഗഹണേന ഖന്ധകവത്തമേഥുനവിരതീനം ഗഹിതത്താ തപബ്രഹ്മചരിയഗ്ഗഹണം ന കത്തബ്ബന്തി ചേ? ന, അഞ്ഞസീലതോ വിസേസേത്വാ തപബ്രഹ്മചരിയാനം ദേവത്തകാരണത്തഗ്ഗഹണസ്സ ദസ്സനതോ, ബാഹിരാനഞ്ചസ്സ വിനിബന്ധസ്സ പവത്തിദസ്സനതോ വാ. തേസഞ്ഹി അവിഹിംസാദിഗോവതാദിദുക്കരകാരികാമേഥുനവിരതിയോ യഥാക്കമം സീലാദീനി, താനി ച തേ ദേവനികായം പണിധായ ചരന്തീതി. അഞ്ഞഥാ ച സദ്ധാരുചിആദീഹി ‘‘യതോ ഖോ ഭോ അയം അത്താ രൂപീ ചാതുമഹാഭൂതികോ മാതാപേത്തികസമ്ഭവോ കായസ്സ ഭേദാ ഉച്ഛിജ്ജതീ’’തിആദിനാ (ദീ. നി. ൧.൮൫) വികപ്പേത്വാ.

൯൪൨. ബ്യസനേസു ഞാതിഭോഗരോഗബ്യസനഗ്ഗഹണേന തംനിമിത്താ സോകാദയോ ഗഹിതാതി ദട്ഠബ്ബാ. ദസ്സനസവനേസു പടികൂലതാ ദസ്സനസവനപടികൂലതാ. ഏത്ഥ ച ആദീനവേഹി പഞ്ചഹി തേസം കാരണഭൂതാ അക്ഖന്തിയേവ ഭിന്ദിത്വാ കഥിതാതി വേദിതബ്ബാ, അക്ഖന്തിമൂലകാ വാ അപ്പിയതാദിഹേതുഭൂതാ ദുക്കടദുബ്ഭാസിതതാദിദോസാ.

മിച്ഛാജീവനിമിത്തം മരണകാലേ ഉപ്പന്നഭയം ‘‘ആജീവകഭയ’’ന്തി വുത്തം. ‘‘ആജീവികാഭയ’’ന്തി പന പാഠേ പച്ചയാനുപ്പത്തിം പസ്സതോ ആജീവികനിമിത്തോ ചിത്തുത്രാസോതി അത്ഥോ ദട്ഠബ്ബോ. കിത്തിസദ്ദോ സിലോകന്തി തപ്പടിപക്ഖാ അസിലോകം അകിത്തി. തേനാഹ ‘‘ഗരഹഭയ’’ന്തി.

൯൪൩. ഉപ്പിലാവിതന്തി ഉദഗ്ഗതാസങ്ഖാതോ അവൂപസമഭാവോ, അവൂപസമഹേതുഭൂതോ വാ പീതിയാ ആകാരോ.

പഞ്ചകനിദ്ദേസവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.