(൬.) ഛക്കനിദ്ദേസവണ്ണനാ

൯൪൪. ‘‘കോധനോ ഹോതി ഉപനാഹീ’’തിആദിനാ കോധാദിഹേതുകാ ഉപനാഹാദയോ കോധാദീനം സഹായകാരണഭാവേന സുത്തന്തേ വുത്താതി കോധാദയോ ഏവ വിവാദമൂലാനി, തേനേത്ഥ തേ ഏവ വുത്താ. സന്ദിട്ഠിപരാമസിതാ അത്തനോ ദിട്ഠിയം അഭിനിവിട്ഠതാ.

൯൪൫. അപ്പതിസ്സയോതി പതിസ്സയഭൂതേഹി ഗരൂഹി വിരഹിതോ. അപ്പമാദലക്ഖണന്തി സതിഅവിപ്പവാസം കുസലാനുയോഗസാതച്ചം വാ.

യുത്തപയുത്തതാതി തന്നിന്നതാവസേന സുട്ഠു യുത്തതാ. ഗണസങ്ഗണികാ കിലേസവസേന പവത്താ സങ്ഗണികാ. ഇത്ഥിപടിസംയുത്തകഥാസവനേ ഇത്ഥിസദ്ദസവനേ ച അസ്സാദോ സവനസംസഗ്ഗോ. ഇത്ഥിയാ കസ്സചി ദാനഗ്ഗഹണസ്സാദോ പരിഭോഗസംസഗ്ഗോ.

൯൪൬. സോമനസ്സേന സദ്ധിം ഉപവിചരന്തീതി സോമനസ്സുപവിചാരാതി അകുസലസോമനസ്സസഹഗതാ രൂപവിചാരാദയോ ഇധാധിപ്പേതാതി വേദിതബ്ബാ, തഥാ ഉപേക്ഖുപവിചാരാ ച. തംസമ്പയുത്തോ വാതി ഏതേന വിചാരഗ്ഗഹണേന വിതക്കോപി ഗഹിതോതി വിതക്കപ്പവത്തനേന ‘‘ഉപവിതക്കേതീ’’തി ഇദമ്പി വുത്തം ഹോതീതി ദസ്സേതി.

൯൪൭. അഞ്ഞാണസമ്പയുത്താതി വിചികിച്ഛുദ്ധച്ചസഹഗതചിത്തേസു ഉപേക്ഖാ മോഹോതി വദന്തി, ലോഭസമ്പയുത്തുപേക്ഖാപി പന ഗേഹസ്സിതാ ന ന ഹോതി.

൯൪൮. അധിച്ചസമുപ്പന്നികോ ‘‘അധിച്ച സമുപ്പന്നോ അത്താ ഉപ്പന്നോ ഭവിസ്സതീ’’തി ഗണ്ഹന്തോ സസ്സതദിട്ഠികോ ഹോതീതി ഏവരൂപസ്സ ദിട്ഠി വിയാതി ദസ്സേന്തോ ‘‘അധിച്ചസമുപ്പന്നികസ്സേവാ’’തി ആഹ. ന സോ ജാതോതി ഏത്ഥ ‘‘ജാതൂ’’തി അയം നിപാതോ ഉ-കാരസ്സ ഓ-കാരം കത്വാ ജാതോതി വുത്തോ, തേന വാ സമാനത്ഥം നിപാതന്തരം ഏതം ദട്ഠബ്ബം. സബ്ബാസവദിട്ഠീതി സബ്ബാസവപരിയായേന ആഗതാ ദിട്ഠി.

ഛക്കനിദ്ദേസവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.