൧-൪. പഠമദാനസുത്താദിവണ്ണനാ

൩൧-൩൪. ചതുത്ഥസ്സ പഠമേ ആസജ്ജാതി യസ്സ ദേതി, തസ്സ ആഗമനഹേതു തേന സമാഗമനിമിത്തം. ഭയാതി ഭയഹേതു. നനു ഭയം നാമ ലദ്ധകാമതാരാഗാദയോ വിയ ചേതനായ അവിസുദ്ധികരം, തം കസ്മാ ഇധ ഗഹിതന്തി? നയിദം താദിസം വോഹാരഭയാദിം സന്ധായ വുത്തന്തി ദസ്സേതും ‘‘അയം അദായകോ അകാരകോ’’തിആദി വുത്തം. അദാസി മേതി യം പുബ്ബേ കതം ഉപകാരം ചിന്തേത്വാ ദീയതി, തം സന്ധായ വുത്തം. ദസ്സതി മേതി പച്ചുപകാരാസീസായ യം ദീയതി, തം സന്ധായ വദതി. സാഹു ദാനന്തി ദാനം നാമേതം പണ്ഡിതപഞ്ഞത്തന്തി സാധുസമാചാരേ ഠത്വാ ദേതി. അലങ്കാരത്ഥന്തി ഉപസോഭനത്ഥം. ദാനഞ്ഹി ദത്വാ തം പച്ചവേക്ഖന്തസ്സ പാമോജ്ജപീതിസോമനസ്സാദയോ ഉപ്പജ്ജന്തി, ലോഭദോസഇസ്സാമച്ഛേരാദയോപി വിദൂരീ ഭവന്തി. ഇദാനി ദാനം അനുകൂലധമ്മപരിബ്രൂഹനേന പച്ചനീകധമ്മവിദൂരീകരണേന ച ഭാവനാചിത്തസ്സ ഉപസോഭനായ ച പരിക്ഖാരായ ച ഹോതീതി ‘‘അലങ്കാരത്ഥഞ്ചേവ പരിക്ഖാരത്ഥഞ്ച ദേതീ’’തി വുത്തം. തേനാഹ ‘‘ദാനഞ്ഹി ചിത്തം മുദും കരോതീ’’തിആദി. മുദുചിത്തോ ഹോതി ലദ്ധാ ദായകേ ‘‘ഇമിനാ മയ്ഹം സങ്ഗഹോ കതോ’’തി, ദാതാപി ലദ്ധരി. തേന വുത്തം ‘‘ഉഭിന്നമ്പി ചിത്തം മുദും കരോതീ’’തി.

അദന്തദമനന്തി അദന്താ അനസ്സവാപിസ്സ ദാനേന ദന്താ അസ്സവാ ഹോന്തി, വസേ വത്തന്തി. അദാനം ദന്തദൂസകന്തി അദാനം പുബ്ബേ ദന്താനം അസ്സവാനമ്പി വിഘാതുപ്പാദനേന ചിത്തം ദൂസേതി. ഉന്നമന്തി ദായകാ പിയംവദാ ച പരേസം ഗരുചിത്തീകാരട്ഠാനതായ. നമന്തിപടിഗ്ഗാഹകാ ദാനേന പിയവാചായ ച ലദ്ധസങ്ഗഹാസങ്ഗാഹകാനം.

ചിത്താലങ്കാരദാനമേവ ഉത്തമം അനുപക്കിലിട്ഠതായ സുപരിസുദ്ധതായ ഗുണവിസേസപച്ചയതായ ച. ദുതിയാദീനി ഉത്താനത്ഥാനേവ.

പഠമദാനസുത്താദിവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.