൪-൬. ദുതിയസത്തകസുത്താദിവണ്ണനാ

൨൪-൨൬. ചതുത്ഥേ കരോന്തോയേവാതി യഥാവുത്തം തിരച്ഛാനകഥം കഥേന്തോയേവ. അതിരച്ഛാനകഥാഭാവേപി തസ്സ തത്ഥ തപ്പരഭാവദസ്സനത്ഥം അവധാരണവചനം. പരിയന്തകാരീതി സപരിയന്തം കത്വാ വത്താ. ‘‘പരിയന്തവതിം വാചം ഭാസിതാ’’തി (ദീ. നി. ൧.൯, ൧൯൪) ഹി വുത്തം. അപ്പഭസ്സോവാതി പരിമിതകഥോയേവ ഏകന്തേന കഥേതബ്ബസ്സേവ കഥനതോ. സമാപത്തിസമാപജ്ജനം അരിയോ തുണ്ഹീഭാവോ. നിദ്ദായതിയേവാതി നിദ്ദോക്കമനേ അനാദീനവദസ്സീ നിദ്ദായതിയേവ, ഇരിയാപഥപരിവത്തനാദിനാ ന നം വിനോദേതി. ഏവം സംസട്ഠോവാതി വുത്തനയേന ഗണസങ്ഗണികായ സംസട്ഠോ ഏവ വിഹരതി. ദുസ്സീലാ പാപിച്ഛാ നാമാതി സയം നിസ്സീലാ അസന്തഗുണസമ്ഭാവനിച്ഛായ സമന്നാഗതത്താ പാപാ ലാമകാ ഇച്ഛാ ഏതേസന്തി പാപിച്ഛാ. പാപപുഗ്ഗലേഹി മിത്തികരണതോ പാപമിത്താ. തേഹി സദാ സഹപവത്തനേന പാപസഹായാ. തത്ഥ നിന്നതാദിനാ തദധിമുത്തതായ പാപസമ്പവങ്കാ. പഞ്ചമാദീനി ഉത്താനത്ഥാനിയേവ.

ദുതിയസത്തകസുത്താദിവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.