൯. പഠമമരണസ്സതിസുത്തവണ്ണനാ

൧൯. നവമേ ഏവംനാമകേ ഗാമേതി നാതികാനാമകം ഗാമം നിസ്സായ. ദ്വിന്നം ചൂളപിതിമഹാപിതിപുത്താനം ദ്വേ ഗാമാ, തേസു ഏകസ്മിം ഗാമേ. ഞാതീനഞ്ഹി നിവാസട്ഠാനഭൂതോ ഗാമോ ഞാതികോ, ഞാതികോയേവ നാതികോ ഞ-കാരസ്സ ന-കാരാദേസോ ‘‘അനിമിത്താ ന നായരേ’’തിആദീസു (വിസുദ്ധി. ൧.൧൭൪; സം. നി. അട്ഠ. ൧.൧.൨൦; ജാ. അട്ഠ. ൨.൨.൩൪) വിയ. സോ കിര ഗാമോ യേസം തദാ തേസം പുബ്ബപുരിസേന അത്തനോ ഞാതീനം സാധാരണഭാവേന നിവസിതോ, തേന ഞാതികോതി പഞ്ഞായിത്ഥ. അഥ പച്ഛാ ദ്വീഹി ദായാദേഹി ദ്വിധാ വിഭജിത്വാ പരിഭുത്തോ. ഗിഞ്ജകാ വുച്ചതി ഇട്ഠകാ, ഗിഞ്ജകാഹിയേവ കതോ ആവസഥോതി ഗിഞ്ജകാവസഥോ. സോ ഹി ആവാസോ യഥാ സുധാപരികമ്മേന പയോജനം നത്ഥി, ഏവം ഇട്ഠകാഹി ഏവ ചിനിത്വാ ഛാദേത്വാ കതോ. തസ്മിം കിര പദേസേ മത്തികാ സക്ഖരമരുമ്പവാലുകാദീഹി അസമ്മിസ്സാ കഥിനാ സണ്ഹസുഖുമാ, തായ കതാനി കുലാലഭാജനാനിപി സിലാമയാനി വിയ ദള്ഹാനി. തസ്മാ തേ ഉപാസകാ തായ മത്തികായ ദീഘപുഥൂ ഇട്ഠകാ കാരേത്വാ ഠപേത്വാ ഠപേത്വാ ദ്വാരവാതപാനകവാടതുലായോ സബ്ബം ദബ്ബസമ്ഭാരേന വിനാ താഹി ഇട്ഠകാഹിയേവ പാസാദം കാരേസും. തേന വുത്തം ‘‘ഇട്ഠകാമയേ പാസാദേ’’തി.

രത്തിന്ദിവന്തി ഏകരത്തിദിവം. ഭഗവതോ സാസനന്തി അരിയമഗ്ഗപ്പടിവേധാവഹം സത്ഥു ഓവാദം. ബഹു വത മേ കതം അസ്സാതി ബഹു വത മയാ അത്തഹിതം പബ്ബജിതകിച്ചം കതം ഭവേയ്യ.

തദന്തരന്തി തത്തകം വേലം. ഏകപിണ്ഡപാതന്തി ഏകം ദിവസം യാപനപ്പഹോനകം പിണ്ഡപാതം. യാവ അന്തോ പവിട്ഠവാതോ ബഹി നിക്ഖമതി, ബഹി നിക്ഖന്തവാതോ വാ അന്തോ പവിസതീതി ഏകസ്സേവ പവേസനിക്ഖമോ വിയ വുത്തം, തം നാസികാവാതഭാവസാമഞ്ഞേനാതി ദട്ഠബ്ബം.

പഠമമരണസ്സതിസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.