൧൦. ദുതിയസേഖസുത്തവണ്ണനാ

൯൦. ദസമേ അതിപാതോവാതി സബ്ബരത്തിം നിദ്ദായിത്വാ ബലവപച്ചൂസേ കോടിസമ്മുഞ്ജനിയാ ഥോകം സമ്മജ്ജിത്വാ മുഖം ധോവിത്വാ യാഗുഭിക്ഖത്ഥായ പാതോവ പവിസതി. തം അതിക്കമിത്വാതി ഗിഹിസംസഗ്ഗവസേന കാലം വീതിനാമേന്തോ മജ്ഝന്ഹികസമയം അതിക്കമിത്വാ പക്കമതി. പാതോയേവ ഹി ഗാമം പവിസിത്വാ യാഗും ആദായ ആസനസാലം ഗന്ത്വാ പിവിത്വാ ഏകസ്മിം ഠാനേ നിപന്നോ നിദ്ദായിത്വാ മനുസ്സാനം ഭോജനവേലായ ‘‘പണീതഭിക്ഖം ലഭിസ്സാമീ’’തി ഉപകട്ഠേ മജ്ഝന്ഹികേ ഉട്ഠായ ധമ്മകരണേന ഉദകം ഗഹേത്വാ അക്ഖീനി പുഞ്ഛിത്വാ പിണ്ഡായ ചരിത്വാ യാവദത്ഥം ഭുഞ്ജിത്വാ ഗിഹിസംസട്ഠോ കാലം വീതിനാമേത്വാ മജ്ഝന്ഹേ വീതിവത്തേ പടിക്കമതി.

അപ്പിച്ഛകഥാതി, ‘‘ആവുസോ, അത്രിച്ഛതാ പാപിച്ഛതാതി ഇമേ ധമ്മാ പഹാതബ്ബാ’’തി തേസു ആദീനവം ദസ്സേത്വാ ‘‘ഏവരൂപം അപ്പിച്ഛതം സമാദായ വത്തിതബ്ബ’’ന്തിആദിനയപ്പവത്താ കഥാ. തീഹി വിവേകേഹീതി കായവിവേകോ, ചിത്തവിവേകോ, ഉപധിവിവേകോതി ഇമേഹി തീഹി വിവേകേഹി. തത്ഥ ഏകോ ഗച്ഛതി, ഏകോ തിട്ഠതി, ഏകോ നിസീദതി, ഏകോ സേയ്യം കപ്പേതി, ഏകോ ഗാമം പിണ്ഡായ പവിസതി, ഏകോ പടിക്കമതി, ഏകോ ചങ്കമം അധിട്ഠാതി, ഏകോ ചരതി, ഏകോ വിഹരതീതി അയം കായവിവേകോ നാമ. അട്ഠ സമാപത്തിയോ പന ചിത്തവിവേകോ നാമ. നിബ്ബാനം ഉപധിവിവേകോ നാമ. വുത്തമ്പി ഹേതം – ‘‘കായവിവേകോ ച വിവേകട്ഠകായാനം നേക്ഖമ്മാഭിരതാനം, ചിത്തവിവേകോ ച പരിസുദ്ധചിത്താനം പരമവോദാനപ്പത്താനം, ഉപധിവിവേകോ ച നിരുപധീനം പുഗ്ഗലാനം വിസങ്ഖാരഗതാന’’ന്തി (മഹാനി. ൫൭). ദുവിധം വീരിയന്തി കായികം, ചേതസികഞ്ച വീരിയം. സീലന്തി ചതുപാരിസുദ്ധിസീലം. സമാധിന്തി വിപസ്സനാപാദകാ അട്ഠ സമാപത്തിയോ. വിമുത്തികഥാതി വാ അരിയഫലം ആരബ്ഭ പവത്താ കഥാ. സേസം ഉത്താനമേവ.

ദുതിയസേഖസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

ഥേരവഗ്ഗവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.