൪. പഠമകണ്ഡകീസുത്തം

൯൦൨. ഏകം സമയം ആയസ്മാ ച അനുരുദ്ധോ ആയസ്മാ ച സാരിപുത്തോ ആയസ്മാ ച മഹാമോഗ്ഗല്ലാനോ സാകേതേ വിഹരന്തി കണ്ഡകീവനേ. അഥ ഖോ ആയസ്മാ ച സാരിപുത്തോ ആയസ്മാ ച മഹാമോഗ്ഗല്ലാനോ സായന്ഹസമയം പടിസല്ലാനാ വുട്ഠിതാ യേനായസ്മാ അനുരുദ്ധോ തേനുപസങ്കമിംസു; ഉപസങ്കമിത്വാ ആയസ്മതാ അനുരുദ്ധേന സദ്ധിം സമ്മോദിംസു. സമ്മോദനീയം കഥം സാരണീയം വീതിസാരേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദിംസു. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ ആയസ്മാ സാരിപുത്തോ ആയസ്മന്തം അനുരുദ്ധം ഏതദവോച – ‘‘സേഖേനാവുസോ അനുരുദ്ധ, ഭിക്ഖുനാ കതമേ ധമ്മാ ഉപസമ്പജ്ജ വിഹാതബ്ബാ’’തി?

‘‘സേഖേനാവുസോ സാരിപുത്ത, ഭിക്ഖുനാ ചത്താരോ സതിപട്ഠാനാ ഉപസമ്പജ്ജ വിഹാതബ്ബാ. കതമേ ചത്താരോ? ഇധാവുസോ, ഭിക്ഖു കായേ കായാനുപസ്സീ വിഹരതി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ, വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം; വേദനാസു …പേ… ചിത്തേ…പേ… ധമ്മേസു ധമ്മാനുപസ്സീ വിഹരതി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ, വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം – സേഖേനാവുസോ സാരിപുത്ത, ഭിക്ഖുനാ ഇമേ ചത്താരോ സതിപട്ഠാനാ ഉപസമ്പജ്ജ വിഹാതബ്ബാ’’തി. ചതുത്ഥം.