൧. അമതസുത്തം

൪൦൭. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘ചതൂസു, ഭിക്ഖവേ, സതിപട്ഠാനേസു സുപ്പതിട്ഠിതചിത്താ വിഹരഥ. മാ വോ അമതം പനസ്സ. കതമേസു ചതൂസു? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു കായേ കായാനുപസ്സീ വിഹരതി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ, വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം; വേദനാസു…പേ… ചിത്തേ…പേ… ധമ്മേസു ധമ്മാനുപസ്സീ വിഹരതി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ, വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം. ഇമേസു, ഭിക്ഖവേ, ചതൂസു സതിപട്ഠാനേസു സുപ്പതിട്ഠിതചിത്താ വിഹരഥ. മാ വോ അമതം പനസ്സാ’’തി. പഠമം.