൯. പഠമപബ്ബതൂപമസുത്തം

൧൧൨൯. ‘‘സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, പുരിസോ ഹിമവതോ പബ്ബതരാജസ്സ സത്ത സാസപമത്തിയോ പാസാണസക്ഖരാ ഉപനിക്ഖിപേയ്യ. തം കിം മഞ്ഞഥ, ഭിക്ഖവേ, കതമം നു ഖോ ബഹുതരം – യാ വാ സത്ത സാസപമത്തിയോ പാസാണസക്ഖരാ ഉപനിക്ഖിത്താ, അയം വാ ഹിമവാ പബ്ബതരാജാ’’തി? ‘‘ഏതദേവ, ഭന്തേ, ബഹുതരം, യദിദം – ഹിമവാ പബ്ബതരാജാ; അപ്പമത്തികാ സത്ത സാസപമത്തിയോ പാസാണസക്ഖരാ ഉപനിക്ഖിത്താ. സങ്ഖമ്പി ന ഉപേന്തി, ഉപനിധമ്പി ന ഉപേന്തി, കലഭാഗമ്പി ന ഉപേന്തി ഹിമവന്തം പബ്ബതരാജാനം ഉപനിധായ സത്ത സാസപമത്തിയോ പാസാണസക്ഖരാ ഉപനിക്ഖിത്താ’’തി. ‘‘ഏവമേവ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അരിയസാവകസ്സ…പേ… യോഗോ കരണീയോ’’തി. നവമം.