൨. പോക്ഖരണീസുത്തം

൧൧൨൨. ‘‘സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, പോക്ഖരണീ പഞ്ഞാസയോജനാനി ആയാമേന, പഞ്ഞാസയോജനാനി വിത്ഥാരേന, പഞ്ഞാസയോജനാനി ഉബ്ബേധേന, പുണ്ണാ ഉദകസ്സ സമതിത്തികാ കാകപേയ്യാ. തതോ പുരിസോ കുസഗ്ഗേന ഉദകം ഉദ്ധരേയ്യ. തം കിം മഞ്ഞഥ, ഭിക്ഖവേ, കതമം നു ഖോ ബഹുതരം – യം വാ കുസഗ്ഗേന ഉബ്ഭതം, യം വാ പോക്ഖരണിയാ ഉദക’’ന്തി? ‘‘ഏതദേവ, ഭന്തേ, ബഹുതരം, യദിദം – പോക്ഖരണിയാ ഉദകം; അപ്പമത്തകം കുസഗ്ഗേന ഉദകം ഉബ്ഭതം. സങ്ഖമ്പി ന ഉപേതി, ഉപനിധമ്പി ന ഉപേതി, കലഭാഗമ്പി ന ഉപേതി പോക്ഖരണിയാ ഉദകം ഉപനിധായ കുസഗ്ഗേന ഉദകം ഉബ്ഭത’’ന്തി. ‘‘ഏവമേവ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അരിയസാവകസ്സ…പേ… യോഗോ കരണീയോ’’തി. ദുതിയം.