൬. പാണസുത്തം

൧൧൦൬. ‘‘സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, പുരിസോ യം ഇമസ്മിം ജമ്ബുദീപേ തിണകട്ഠസാഖാപലാസം തച്ഛേത്വാ ഏകജ്ഝം സംഹരേയ്യ; ഏകജ്ഝം സംഹരിത്വാ സൂലം കരേയ്യ. സൂലം കരിത്വാ യേ മഹാസമുദ്ദേ മഹന്തകാ പാണാ തേ മഹന്തകേസു സൂലേസു ആവുനേയ്യ, യേ മഹാസമുദ്ദേ മജ്ഝിമകാ പാണാ തേ മജ്ഝിമകേസു സൂലേസു ആവുനേയ്യ, യേ മഹാസമുദ്ദേ സുഖുമകാ പാണാ തേ സുഖുമകേസു സൂലേസു ആവുനേയ്യ. അപരിയാദിന്നാ ച, ഭിക്ഖവേ, മഹാസമുദ്ദേ ഓളാരികാ പാണാ അസ്സു.

‘‘അഥ ഇമസ്മിം ജമ്ബുദീപേ തിണകട്ഠസാഖാപലാസം പരിക്ഖയം പരിയാദാനം ഗച്ഛേയ്യ. ഇതോ ബഹുതരാ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, മഹാസമുദ്ദേ സുഖുമകാ പാണാ, യേ ന സുകരാ സൂലേസു ആവുനിതും. തം കിസ്സ ഹേതു? സുഖുമത്താ, ഭിക്ഖവേ, അത്തഭാവസ്സ. ഏവം മഹാ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അപായോ. ഏവം മഹന്തസ്മാ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അപായസ്മാ പരിമുത്തോ ദിട്ഠിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ ‘ഇദം ദുക്ഖ’ന്തി യഥാഭൂതം പജാനാതി…പേ… ‘അയം ദുക്ഖനിരോധഗാമിനീ പടിപദാ’തി യഥാഭൂതം പജാനാതി.

‘‘തസ്മാതിഹ, ഭിക്ഖവേ, ‘ഇദം ദുക്ഖ’ന്തി യോഗോ കരണീയോ…പേ… ‘അയം ദുക്ഖനിരോധഗാമിനീ പടിപദാ’തി യോഗോ കരണീയോ’’തി. ഛട്ഠം.