൫. ആസവക്ഖയസുത്തം

൧൦൯൫. ‘‘ജാനതോഹം, ഭിക്ഖവേ, പസ്സതോ ആസവാനം ഖയം വദാമി, നോ അജാനതോ അപസ്സതോ. കിഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, ജാനതോ പസ്സതോ ആസവാനം ഖയോ ഹോതി? ‘ഇദം ദുക്ഖ’ന്തി, ഭിക്ഖവേ, ജാനതോ പസ്സതോ ആസവാനം ഖയോ ഹോതി, ‘അയം ദുക്ഖസമുദയോ’തി ജാനതോ പസ്സതോ ആസവാനം ഖയോ ഹോതി, ‘അയം ദുക്ഖനിരോധോ’തി ജാനതോ പസ്സതോ ആസവാനം ഖയോ ഹോതി, ‘അയം ദുക്ഖനിരോധഗാമിനീ പടിപദാ’തി ജാനതോ പസ്സതോ ആസവാനം ഖയോ ഹോതി. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ജാനതോ ഏവം പസ്സതോ ആസവാനം ഖയോ ഹോതി.

‘‘തസ്മാതിഹ, ഭിക്ഖവേ, ‘ഇദം ദുക്ഖ’ന്തി യോഗോ കരണീയോ…പേ… ‘അയം ദുക്ഖനിരോധഗാമിനീ പടിപദാ’തി യോഗോ കരണീയോ’’തി. പഞ്ചമം.