൯. വിഗ്ഗാഹികകഥാസുത്തം

൧൦൭൯. ‘‘മാ, ഭിക്ഖവേ, വിഗ്ഗാഹികകഥം കഥേയ്യാഥ [കഥേഥ (സീ. സ്യാ. കം.)] – ‘ന ത്വം ഇമം ധമ്മവിനയം ആജാനാസി, അഹം ഇമം ധമ്മവിനയം ആജാനാമി. കിം ത്വം ഇമം ധമ്മവിനയം ആജാനിസ്സസി! മിച്ഛാപടിപന്നോ ത്വമസി, അഹമസ്മി സമ്മാപടിപന്നോ. സഹിതം മേ, അസഹിതം തേ. പുരേവചനീയം പച്ഛാ അവച, പച്ഛാവചനീയം പുരേ അവച. അധിചിണ്ണം [അചിണ്ണം (സ്യാ. കം. പീ.)] തേ വിപരാവത്തം. ആരോപിതോ തേ വാദോ, ചര വാദപ്പമോക്ഖായ. നിഗ്ഗഹിതോസി, നിബ്ബേഠേഹി വാ സചേ പഹോസീ’തി. തം കിസ്സ ഹേതു? നേസാ, ഭിക്ഖവേ, കഥാ അത്ഥസംഹിതാ നാദിബ്രഹ്മചരിയകാ ന നിബ്ബിദായ ന വിരാഗായ ന നിരോധായ ന ഉപസമായ ന അഭിഞ്ഞായ ന സമ്ബോധായ ന നിബ്ബാനായ സംവത്തതി.

‘‘കഥേന്താ ച ഖോ തുമ്ഹേ, ഭിക്ഖവേ, ‘ഇദം ദുക്ഖ’ന്തി കഥേയ്യാഥ, ‘അയം ദുക്ഖസമുദയോ’തി കഥേയ്യാഥ, ‘അയം ദുക്ഖനിരോധോ’തി കഥേയ്യാഥ, ‘അയം ദുക്ഖനിരോധഗാമിനീ പടിപദാ’തി കഥേയ്യാഥ…പേ… യോഗോ കരണീയോ’’തി. നവമം.