൭. വിതക്കസുത്തം

൧൦൭൭. ‘‘മാ, ഭിക്ഖവേ, പാപകേ അകുസലേ വിതക്കേ വിതക്കേയ്യാഥ [വിതക്കേഥ (സീ. സ്യാ. കം.)], സേയ്യഥിദം – കാമവിതക്കം, ബ്യാപാദവിതക്കം, വിഹിംസാവിതക്കം. തം കിസ്സ ഹേതു? നേതേ, ഭിക്ഖവേ, വിതക്കാ അത്ഥസംഹിതാ നാദിബ്രഹ്മചരിയകാ ന നിബ്ബിദായ ന വിരാഗായ ന നിരോധായ ന ഉപസമായ ന അഭിഞ്ഞായ ന സമ്ബോധായ ന നിബ്ബാനായ സംവത്തന്തി.

‘‘വിതക്കേന്താ ച ഖോ തുമ്ഹേ, ഭിക്ഖവേ, ‘ഇദം ദുക്ഖ’ന്തി വിതക്കേയ്യാഥ, ‘അയം ദുക്ഖസമുദയോ’തി വിതക്കേയ്യാഥ, ‘അയം ദുക്ഖനിരോധോ’തി വിതക്കേയ്യാഥ, ‘അയം ദുക്ഖനിരോധഗാമിനീ പടിപദാ’തി വിതക്കേയ്യാഥ. തം കിസ്സ ഹേതു? ഏതേ, ഭിക്ഖവേ, വിതക്കാ അത്ഥസംഹിതാ ഏതേ ആദിബ്രഹ്മചരിയകാ ഏതേ നിബ്ബിദായ വിരാഗായ നിരോധായ ഉപസമായ അഭിഞ്ഞായ സമ്ബോധായ നിബ്ബാനായ സംവത്തന്തി.

‘‘തസ്മാതിഹ, ഭിക്ഖവേ, ‘ഇദം ദുക്ഖ’ന്തി യോഗോ കരണീയോ…പേ… ‘അയം ദുക്ഖനിരോധഗാമിനീ പടിപദാ’തി യോഗോ കരണീയോ’’തി. സത്തമം.